Homepage

ArgentiniŽ en Chili
Dwars door
het Andes gebergte
Tekst en foto's: Barry Meuleman en Emmely van Ommen
Reistijd: maart 2007

 

Krater van de Villarica vulkaan

Buenos Aires - Bahia Blanca

Vuurland - Eind van de wereld

Dwars door het Andes gebergte

Dit verslag is een onderdeel van de wereldreis die op 29 oktober 2006 in AustraliŽ begon


In Bariloche vinden we de netste hospedaje tot nu toe met een erg vriendelijk oud mannetje als eigenaar: dagelijks komt hij vragen of alles wel goed is.
De stad lijkt een replica van een Zwitsers ski oord met op het plein Sint Bernhard honden waarmee je op de foto kan, fout! We zitten in het 7 meren gebied en willen er dus wel wat meer van zien. We huren fietsen en besluiten een route van 65 km te fietsen met heuvels; de Circuito Chico langs o.a. het beroemde poepsjieke Lao Lao hotel. De route is dus behoorlijk(!) heuvelachtig
maar we gaan gewoon door. Langs de weg staan prachtige houten huizen, we zijn hier duidelijk in het rijkere ArgentiniŽ beland. We komen langs prachtige uitzichtpunten maar de heuvels worden wel erg steil en met een mountainbike is het best zwaar heuvel op. Ik moet al een paar keer lopen om de top te bereiken en zie het eigenlijk niet meer zitten om nog 25 km terug te fietsen.
Na een overdenking om met de bus te gaan zet ik toch door en komen we beiden helemaal uitgeput bij het stadje aan.


Chili. Altiplano bij San Pedro de Atacama.

 
Na enige discussie wat de kortste weg is besluiten we mijn weg te nemen en dat is een steile trap op omdat de stad tegen de heuvel aan ligt.

De fiets dus op de nek en nu vinden we het beiden niet
 


Onderweg op de Circuite Chico bij Bariloche

grappig meer en schelden er heel wat op los. Later hebben we hier smakelijk
om gelachen. Moe maar voldaan verorberen we īs avonds een heerlijke pizza en ploffen uitgeteld op bed... om te dromen over de mooie omgeving die we vandaag gezien hebben.

Nog een dagje winkelen en de was doen en herstellen van de zadelpijn (!)
nemen we een 7 uur durende bus naar Puerto Montt in Chili.
 īs Ochtends raken we nog behoorlijk in de stress omdat we wat aan de late kant zijn en de bus naar de grote busterminal maar niet komt. We houden wel 15 taxiīs aan maar ze zitten allemaal vol, uiteindelijk komt er toch nog een bus en


De Osorno vulkaan in Chili

zijn we echt maar net op tijd...opluchting! We rijden dwars door het Andesgebergte naar Chili en zien 2 kegelvormige vulkanen met sneeuwtoppen. Puerto Montt is een drukke havenstad vanwaar veel boten vertrekken naar het zuiden.

Wij willen een paar dagen naar Isla Chiloe maar omdat het al laat is slapen we een nachtje hier. We belanden in een behoorlijk krakkemikkig hostel waar de gordijnrail naar beneden komt als we de gordijnen willen sluiten en de vochtplekken ons behang versieren en het stinkt er muf.

Aan de buitenkant zag het er wel goed uit en gelokt met een grote televisie die het uiteindelijk niet doet voelen we ons wel een beetje belazerd. Ach het is maar voor een nachtje. ...
Nu verblijven we in het plaatsje Castro op Chiloe waar de "palifitos" de grootste trekpleister zijn. Dit zijn gekleurde houten huisjes op palen aan de kustlijn.

Ook is er een kerk die op de UNESCO werelderfgoed lijst staat. Erg bijzonder maar ook komisch. De binnenkant is geheel van hout met prachtig houtsnijwerk en de buitenkant van golfplaat! Vanmiddag willen we (na een tip van een Israelisch stel) naar een klein vissersdorpje om bij een inspirerende hospedaje eigenaar te slapen die ook nog eens lekker kookt!

Op het platteland...... 14-3-07
Op Chiloe zijn we dus van Castro naar Chonchi verhuist naar het hostal van de Canadees Carlos Gredy. Het was een erg leuk hostel met een wat vreemde, geheimzinnige eigenaar. We zaten pal aan zee en keken vanaf onze kamer uit over de haven waar we diverse keren zeehonden zagen zwemmen. s' Avonds kookte Carlos zelf en aten we met alle gasten aan een grote tafel.

Het was erg gezellig en leuke mensen ontmoet overal vandaan.
De 2e dag zijn we naar het kleinere eiland Lemuy gegaan om te wandelen met een door Carlos vluchtig getekend kaartje.
Al in Chonchi worden we wederom vergezelt door een hond. We lopen 4 km naar het veerpont en hij volgt ( of beter gezegd leidt ) de hele weg.

We waren hem alleen even kwijt toen hij een leuke vrouwtjeshond zag en dus even "langswipte" bij haar!! Het was echter een vluggertje en snel kwam hij weer aanrennen om ons weer te vergezellen.... Aangekomen bij het veerpont springt hij aan boord en iedereen denkt dat het onze hond is. 

Op het eiland hebben we ruim 2,5 uur gewandeld en de hele weg met "onze" hond! Er was echter een probleem ; alle boerderijtjes hadden 3 of 4 honden die enorm tekeer gingen en tanden blootlegden.


Palafitos op het eiland Chiloe

Natuurlijk waren er vaak gaten in het hek en dus zijn we meerdere keren achtervolgt door bloeddorstig uitziende honden. Gelukkig hebben we het er heelhuids vanaf gebracht alleen is "onze" hond wel gebeten door een van de losgeslagen honden. Op dat moment liepen we tussen loslopende koeien en kalfjes. Onze hond ging van schrik achter de kalfjes aan waarop moeder

koe in actie kwam en we uiteindelijk een hele kudde dieren achter ons aan hadden!!

Toen we na de wandeling in een restaurant bij het veerpont zaten te wachten met de hond aan onze voeten kwam er een pickup voorrijden met zoals bleek de eigenaren. De hond was van huis gelopen, achter mensen aan, in de bus gestapt naar Chonchi en met ons weer teruggekomen naar het eiland.
Toen hij in de pickup zat en men weg wilde rijden sprong hij er uit en kwam weer bij ons liggen, hij zal het dus ook wel leuk gevonden hebben!!Een aparte wandeling!!

De volgende dag, na wederom een geweldig door de eigenaar gemaakt ontbijt, gaan we met de bus naar Valdivia om de volgende morgen de plaatselijke vismarkt te bezoeken die


Een van de typerende kerkjes op Chiloe

bekend staat om de zeeleeuwen die hier op een visje wachten. Inderdaad zitten er wel zo'n 15 zeeleeuwen waarvan een paar op de kade te schooien om visafval. Ze worden vergezeld door vele tientallen aalscholvers en meeuwen. We kunnen ze vanaf 1 meter eens goed bekijken en het is een grappig gezicht, ook om ze te zien ronddobberen in de rivier want ze komen helemaal


Klanten van de vismarkt in Valdivia

vanaf zee de rivier ( zoet water! ) in zwemmen voor de markt.
Ook voor de zeeleeuwen geldt denk ik ; wat van ver komt is altijd beter!
s' Avonds naar de bioscoop geweest ; heerlijk een avondje film en we zitten met 7 mensen in een zaal voor 194......

Van Valdivia naar Pucon gegaan en vandaar naar een hostel op het platteland in de middle of nowhere. We waren een beetje zat van het altijd maar in stadjes verblijven en misten de natuur. Het hostel vinden we na 5 keer vragen en een verlaten landweggetje van 1,5 km aflopen. Er was geen bord of zo en de buschauffeur wist het ook niet waardoor we terug moesten lopen naar de afslag.

Eindelijk aangekomen bij het hostel is er niemand en vinden we een briefje waarop staat dat ze in de late avond terug komen en waar de sleutel ligt.
We gaan dus maar naar binnen en dan wachten.
Erg vreemd want we zien dat de eigenaren zelf ook in het hostel wonen en we zitten in hun huiskamer terwijl ze er niet zijn en we kennen ze niet eens. We hebben echter enorm honger want doordat de bus 1,5 uur vertraging had hebben we de lunch gemist.
Ik loop de landweg van 1,5 km weer terug om wat eten te halen en we koken dus maar in hun keuken. Uiteindelijk na 4 uur komen de eigenaren met wat gasten om 21:30 uur terug en zijn enigszins verrast door onze aanwezigheid maar dat kun je verwachten als je een briefje achterlaat..... ( wat voor andere gasten die er reeds sliepen bedoelt was! )

We hebben een erg leuke tijd gehad en er verbleven leuke mensen in het hostel. Het was slechts een klein hostel dus een klein groepje ook ; 3 andere toeristen en een Oostenrijkse en een Zwitser die waren blijven hangen om een blokhut voor de eigenaren te bouwen!

Verder was de vader van de Oostenrijkse eigenaar op bezoek. Een goede oefening dus voor ons Duits gezien zij in de meerderheid waren en de vader geen Engels kon!
De 1e dag regent het de hele dag en dus gaan we 's middags naar de


Hostel op het platteland bij Pucon

thermaal  baden met de blokhut bouwers, de vader, een Duitser en het dochtertje van de eigenaren; Charlotte
De 2e dag zijn we met z'n allen 4 uur gaan paardrijden naar een prachtige lagune waar we geluncht hebben. Erg leuk om wederom paard te rijden en Em en ik gaan nog even een stukje extra met Peter ( de eigenaar ) om te galopperen maar de


Paardrijden met mede gasten van het hostel

paarden zijn erg snel en de witte schimmel van Em is erg onstuimig waardoor we daar maar snel van terug komen!!

Gisteren was het eindelijk een erg heldere dag en heb ik (Barry) de Villarica vulkaan beklommen!! Om 6 uur al op om naar Pucon terug te gaan in een overvolle, uitpuilende minibus. Ik ga met 4 Engelse meiden en een gids dus een mooi klein groepje.

De Villarica is de meest actieve vulkaan van Chili en de beklimming gaat grotendeels door de sneeuw en het is zo steil dat we de pikhouweel veel moeten gebruiken.
We bereiken de top net na de middag en het uitzicht is geweldig, we zien de andere 4 vulkanen in de omgeving en
de meren, bergen etc! De krater van de Villarica is enorm, er komen grote plukken rook uit en een rotte eieren lucht.
De terugweg gaan we glijdend naar beneden. We krijgen waterdichte kleding en een soort matje en dan met een enorme vaart
de helling af. Het is enorm steil en dus moeten we afremmen door onze pikhouweel in de sneeuw te duwen. Er zijn hele glijbanen gevormd door de vele mensen en we zoeven door de bochten en de sneeuw spat om je oren.

Op de heenweg was het ongelooflijk dat we daar af zouden glijden omdat het zo steil was dat je denkt naar beneden te storten in de vallei. Het viel echter mee en het was ontzettend gaaf, wel een gekneusde kont overgehouden van het gestuiter!! De tocht voelde echt als bergbeklimmen ; door de sneeuw, over een gletsjer en dan uiteindelijk de top halen; geweldig!!

Vandaag het hostel verlaten na 5 heerlijke dagen in de natuur en rust met alleen weilanden, bergen en dieren om ons heen! 
Nu zijn we in Pucon en hebben alle tijd om de site bij te werken want eind van de


Op de top van Chili's meest actieve vulkaan; de Villarica

 middag gaan we naar Temuco waar we willen proberen om voor de verandering eens een trein te nemen. Het is een nachttrein naar de hoofdstad Santiago.

Laatste dagen in Chili............ 22-3-07

In Temuco aangekomen gaan we op zoek naar het treinstation. Bij aankomst zien we aan het loket al een briefje hangen dat er geen treinen naar Santiago gaan. We vragen het nog even na en helaas weer eens een poging mislukt om per trein te reizen.


Hoofdstad van Chili: Santiago

Terug naar het busstation dus om een busticket te regelen. Gelukkig kunnen we dezelfde nacht nog. We moeten wel 4 uur wachten en aangezien het avond is en Temuco een erg rommelige (en niet veilige) stad lijkt, blijven we in de buurt van het station.
We vinden een niet al te best restaurant waar het vlees net een stuk zeem is met een lading vet erop, jek! We zijn de laatste dagen ook wel erg verwend met overheerlijk vers eten op de boerderij.

Na een nacht in de bus is helaas het hostel wat we op het oog hadden vol. We proberen er nog 2 en ook deze zitten vol. Uiteindelijk kunnen we wel een dorm krijgen in een Youth Hostel, de eerste keer apart slapen want de dorms zijn niet unisex, niet echt leuk dus. Ik (Em) moet vooral wennen aan de weinige ruimte die je hebt voor je spullen. Wel gezellig gehad met 4 meiden op een kamer.

In half engels, half spaans erg leuke gesprekjes gehad met 2 Colombiaansen. Ze gingen naar Australie om engels te leren dus er waren wat aanknopingspunten. Santiago viel ons niet tegen (vooral de temp was weer eens aangenaam), maar na een dagje
in de smog hadden we het wel gezien en zijn we vertrokken naar Valparaiso. We vinden een goede kamer bij een Chileense familie. Naast dat ze kamers verhuren verzorgen ze hun 92-jarige dementerende moeder.
We hebben leuk contact met abuela (oma). We oefenen ons Spaans nog eens goed want abuela valt nogal in herhaling. īs Avonds kwam er een zuster voor abuela en deze vond het erg leuk om eens met een buitenlandse zuster te spreken. Voor mij ook interessant om te horen hoe de verpleging voor ouderen hier gaat.

Valparaiso is een mooie havenstad met allemaal gekleurde huizen die steil tegen de heuvel zijn aangebouwd. De stad staat bekend om zijn "ascensors", dit zijn liften die per rails omhoog en naar beneden gaan. We hebben er geen gebruik van gemaakt omdat er een protest was van de inwoners om dat de prijzen verhoogd waren.
In vergelijking met de bus waren ze ook aan de prijzige kant. Dus hebben we de inwoners en onze portemonnee maar gesteund.


Het straatje van ons hostel in Valparaiso

Ook rijden er ouderwetse trolleybussen, hebben we lekker zonnig weer en pikken we nog 2 bioscoopfilmpjes mee. Al met al maakt het een erg leuk verblijf in Valpo.......
We nemen (voor de laatste keer hopen we) een nachtbus naar Calama met als doel San Pedro de Atacama.


Onderweg naar San Pedro de Atacama

Onderweg hebben we buspech; zonder uitleg staan we 1,5 uur langs de weg voordat er een nieuwe bus van dezelfde maatschappij verschijnt. De temperatuur in de bus loopt op tot 30 graden en na enige tijd staan alle inzittenden buiten in de schaduw van de bus.

De "nieuwe" bus waar we de resterende 8 uur verder in rijden, heeft zīn beste dagen wel gehad; het dakraam vloog er onderweg bijna af, de televisie viel zowat van zīn steun, de deur wou niet dicht en de remmen piepten erover. Wij vonden het al komisch maar de chauffeur en de "steward" hebben er nog de meeste lol om! Met enige vertraging komen we om 22:30 zonder avondeten in Calama aan.

Omdat het laat is duiken we het eerste beste hotel in waar we na enige kamerinspectie erachter komen dat het er niet al te fris is. Vooral de lange

zwarte haren en de vlekken in het bed doen ons besluiten om onze lakenzakken te voorschijn te halen.
Ondanks slapen we heerlijk want we zijn doodop.....
Ik neem het even over want Em is lekker aan het koken voor een etentje met andere reizigers in het hostel....De volgende morgen is het 20 maart en is Em jarig! Als ook de douche vol haren blijkt te liggen vertrekken we zsm uit dit ransige hotel!!
We ontbijten uitgebreid in een tentje in dezelfde straat en nemen dan de bus van slechts 1,5 uur naar San Pedro de Atacama. We vinden een erg mooi en schoon hostel voor dezelfde prijs als de meest ransige tot nu toe, kun je nagaan....

We gaan 's middags het stadje in om 2 tours te regelen en daarna ploffen we neer voor een heerlijke lunch. Na de lunch is het dan eindelijk tijd voor een terrasje, Em is immers jarig. We genieten bij 30 graden van een biertje en een Pisco sour en proosten op nog vele jaren! īs Avonds vinden we een erg leuk restaurant met live muziek.

Het welkoms drankje is wederom en Pisco sour. Een tafel verder zien we Kirsten uit Canada zitten die we kennen uit het hostel. Ze eet met een paar Italianen en ze regelen een flamberend drankje voor Em's verjaardag, erg leuk.


Kerkje in San Pedro de Atacama

We schuiven aan en hebben een erg gezellige avond......(toch een beetje verjaardag).
De volgende morgen om 7:30 opgehaald voor een tour naar de Chileense Altiplano's buiten San Pedro. Het is een volle dag tour en we hebben er geen moment spijt van. We hebben al heel veel mooie dingen mogen zien deze reis maar dit landschap is


Abstract landschap tijdens overweldigende tour over de Altiplano's

adembenemend en overweldigend en wellicht het mooiste tot nu toe. We verblijven de hele dag tussen de 4000 en 4600 meter hoogte wat ons wel een enorme hoofdpijn bezorgd! Het landschap is vulkanisch met uitgestrekte valleien en bergen in roodbruin, geel, bruin, groene kleuren. Het is net een abstract schilderij.

We bezoeken diverse lagunes en zoutmeren waar we vele flamingo's zien en ook vicunas en lama's. We gaan daarna naar een vallei met rotsformatie's die door erosie zijn overgebleven in een vlakte op 4200 meter.

De formatie's zijn wel 20 meter hoog, een erg apart gezicht. Na deze rotsreuzen wandelen we door een kloof met hoge ruige rotswanden wat men de Kathedraal noemt.

We eindigen de wandeling aan het zoutmeer waar we tussen de lama's lopen! We lunchen hier op 10 meter afstand van flamingo's en met de lamaīs op de achtergrond!  De hele dag rijden we over onverharde "wegen" dus we stuiteren weer lekker in het rond!!

Vandaag was dan de 2e tour waarvoor we al om 4:00 uur uit ons warme nestje moesten!! De tour ging naar de Tatio geisers op 4220 meter hoogte en daarmee het hoogste geiserveld ter wereld. We vertrokken zo vroeg om voor zonsopgang bij de geisers te zijn. Dit ging 95 km over nog slechtere "wegen", onverhard en een en al kuilen waardoor we er maar liefst 2,5 uur over doen.


Zoutmeer op de altiplano


Enorme rotsformaties tot 20 m. hoog


Onze lunchplek

Aangekomen bij de geisers is het maar -5 graden en daardoor is er extra veel stoom. We zien gelijk alweer vicunas (wild soort lamaīs) lopen. We wandelen tussen de geisers door en overal om ons heen borrelt en kookt het en waait de stoom ons om de oren. In Zuid Amerika doet men niet aan hekken en je loopt gewoon door de hete stroompjes!

We ontbijten bij de geisers en zien de zon langzaam opkomen en een prachtig beeld geven achter de grote stoompluimen.

Op de terugweg zien we nog Nandu's rennen er nog meer Vicunas. Onderweg gaan we naar thermal pools.

Het blijkt een stromende rivier te zijn met vele watervalletjes en warm water uiteraard. We hebben deze reis ook al heel veel thermale baden bezocht maar deze was volledig in de natuur tussen grote rietpluimen en dus in een stromende rivier, erg apart. De rivier bevindt zich onder in een diepe kloof met ruige rotswanden dus we genieten van deze speciale plek met prachtig uitzicht.


Een spuitende geiser op het El tatio geiserveld

Vanavond dus een door Em gekookt diner met nu inmiddels al 6 personen, gezellig......

Morgen vertrekken we per 4WD Jeep naar Uyuni in Bolivia.

Facts:19-03-07
  • Apotheken, banken en supermarkten worden hier streng beveiligd door mannen met grote pistolen!!!
  • Elke stad heeft hier bijna net zoveel zwerfhonden als inwoners.
  • CaissiŤres nemen alle tijd, even snel een boodschapje doen zit er niet in.. (wel eens goed voor ons!)
  • Je krijgt hier weinig "private space", men staat in een rij of in een bus graag erg dicht tegen je aan; oppassen dus...
  • Onze korte broek, slippers en zonnebrand zijn weer uit de tas, joepie!
  • Ik (Em) gister naar de meest moderne kapper ben geweest voor maar 4 euro, incl. wassen!!!


Naar Bolivia


Barry en Emmely

Snelkoppelingen in volgorde van de wereldreis

AustraliŽ

Nieuw Zeeland

Fiji eilanden

ArgentiniŽ

Chili

Bolivia

Peru

Ecuador

printversie

413.12.11.08