Homepage

ArgentiniŽ en Chili
Vuurland - Eind van de wereld

Tekst en foto's: Barry Meuleman en Emmely van Ommen
Reistijd: februari - maart 2007

 

 

Buenos Aires - Bahia Blanca

Vuurland - Eind van de wereld

Dwars door het Andes gebergte

Dit verslag is een onderdeel van de wereldreis die op 29 oktober 2006 in AustraliŽ begon


Nat aan het eind van de wereld! 18-2-07

Na een goede nacht in de bus komen we īs morgens aan in Rio Gallegos.
In de bus zaten ook onze Duitse vrienden Charlotte en Susanne die we ontmoet hadden tijdens de Peninsula Valdes tour.
We gaan met een collectivo (plaatselijke bus) naar het centrum en spreken af om samen te gaan lunchen. Erg gezellige middag met de Duitse meiden en we spreken gelijk af om samen een taxi te delen naar de bus terminal morgenochtend om de bus naar Ushuaia te nemen. We komen elkaar zo dus al een paar dagen tegen.

īs Avonds eten Em en ik in een plaatselijk restaurantje waar 2 tvīs staan (zoals in alle restaurants hier) om toch maar niets te hoeven missen van alle voetbal op tv! Dit keer is er live Copa Libertadores op en de eigenaar schreeuwt af en toe lekker mee. Het hele restaurant hangt vol posters en kranteknipsels van Boca Juniors, erg leuk tentje en we zijn de enige toeristen.

De volgende morgen dus met de Duitse dames in de taxi en daarna op weg naar Ushuaia. Al na 45 minuten komen we aan bij de grens. Dan begint de routine van de dag; eerst de Argentijnse kant.


Voetbal hoort bij het eten in ArgentiniŽ!

De buschauffeur verzamelt alle paspoorten en verdwijnt naar binnen om pas na 1,5 uur weer te verschijnen. We rijden 5 minuten verder en dan volgt de Chileense kant. Hier echter moeten we allemaal de bus uit en zelf langs de douane. Dit keer ook weer ruim een uur! Na 2,5 uur rijden we dus eindelijk verder in Chili. De rit is geweldig want het landschap is ontzettend mooi,ruig en
verlaten. Na een tijdje komen we aan bij de Magallane Straat waar we met de ferry over moeten. Dit wordt het hoogtepunt van de dag!

We zijn amper van de kade of er zwemmen dolfijnen met de ferry mee, 3 stuks en ze zijn prachtig zwart wit gekleurd. Ze springen wel 2 meter het water uit!


Magallane Straat waar we de dolfijnen naast de ferry zagen

 
     

Als Charlotte en ik staan te kijken op het dek worden we plots overspoelt door een enorme golf en blijven druipend achter met de slappe lach.

We gebaren snel dat Emmely en Susanne die nog in de bus zitten ook moeten komen. We genieten van de dolfijnen en incasseren nog een paar gratis zoute douches.
De wind is enorm en de golfslag staat dwars op de ferry waardoor hij enorm heen en weer schud. De bus en de vrachtwagens zijn nogal topzwaar en dreigen af en toe bijna te kantelen zo wild gaat het er

   
aan toe. Wij vinden het alle 4 prachtig en lachen ons rot om alle druipende mensen. De bus wordt zelfs overspoeld bij elke binnen beukende golf en de bus staat onderin de ferry!! Nooit gedacht om bij een veerboot overtocht nog op dolfijnen getrakteerd te worden; geweldig!
Als we de Magallane straat over zijn rijden we Tierra del Fuego, ofwel Vuurland op!
Ongelooflijk dat we hier zijn eigenlijk, het is een deel van de wereld wat altijd tot mijn verbeelding sprak en nu zijn we er.
Het hoofdeiland is prachtig en we zien zelfs Flamingoīs in een zoutmeer langs de weg; het kan niet op vandaag! De rit is de rest van de dag erg mooi en we rijden door spookachtige bossen met dode bomen vol mos.
We moeten echter nu weer ArgentiniŽ in! Het douane festijn begint weer van voor af aan en wederom ruim een uur bij beide grenzen. Ons paspoort zal de komende tijd een ArgentiniŽ/Chili stempelfeest worden.......

Het laatste stuk van de dag naar Ushuaia is spectaculair. De avond begint al te vallen en de zon breekt af en toe door de zwaar bewolkte lucht. Het geeft prachtige plaatjes van de baaien en bergen die we om ons heen zien.
Na ruim 12 uur komen we eindelijk īs avonds in het donker in Ushuaia aan.
De meeste tijd leek wel in de grens overgangen te zijn verdwenen.


De Martial Glaciar bij Ushuaia

 
Snel naar het hostel en : eten!!  We hebben de hele dag in de bus slechts 1 broodje gekregen dus we hebben honger!
De volgende dag lopen we wat door de stad en langs de Beagle strait waar de boten naar Antartica vertrekken, kost op zijn minst slechts 2900 US Dollars!
 


Tierra del Fuego national park

Bij de tourist office komen we wederom onze Deutsche freunde tegen en we besluiten samen naar de Martial Glaciar iets buiten Ushuaia te wandelen.

Eerst een deel met de stoeltjeslift die voor ons meer dan het dubbele kost dan voor de Argentijnen maar dat komen we de komende dagen nog meer tegen...... Bovengekomen beginnen we aan de wandeling ondanks de regen en zelfs natte sneeuw. De wind giert om onze oren maar dit Duits-Nederlandse verbond laat zich niet kennen en we lopen gewoon door. Het wordt hoe langer hoe steiler en

vanwege de regen wordt het modderig en glibberig maar dat mag onze pret niet drukken, we kunnen het erg goed met elkaar vinden. Voor we het weten zijn we al boven.
De beloning is een prachtig uitzicht ondanks het slechte weer. We kijken uit over Ushuaia en het Beagle kanaal. De dames hebben besloten dat we niet terug gaan met de taxi maar lopend dat is vanaf beneden aan de stoeltjeslift nog eens 7 km.
Ik ben onder de indruk en dus gaan we op pad. We lopen echter verkeerd en als het pad plotseling ophoudt bevinden we ons in
drassig moerasland en als we steeds verder wegzakken gaan we toch maar terug. Dan zien we de afslag die we hadden moeten nemen en duiken het bos in. We hebben echter ook al een tijdje een 5e lid nml : een hond. We kwamen hem langs de weg tegen en hij blijft maar bij ons. Uiteindelijk loopt hij de 7 tot 8 km helemaal mee tot aan het hostel waar hij voor de deur op ons wacht!

Er zijn hier erg veel zwerfhonden maar of dit er een is weten we niet zeker. De wandeling door het bos blijkt een modderpoel te zijn en we ploeteren door de drek en komen lekker besmeurd in Ushuaia aan . De vele plassen bieden echter uitkomst en we wassen onze schoenen weer schoon.

Ik heb de dames cappuccino beloofd dus we gaan met zīn vieren naar ons hostel en kopen bij de bakker 12 lekkere zoete hapjes om onze enorme tocht te vieren met een zelf-gezet bakkie capu! Het was een erg leuke middag en we hebben veel lol gehad ondanks de regen en blubber, zo zie je maar dat je


Nat aan het einde van de wereld

gewoon moet gaan ook al lijkt het weer slecht.
Vandaag zijn we naar Terra del Fuego National park geweest en komen de Deutsche dames weer tegen! Dit keer lopen we echter beiden een andere route.   Em en ik lopen zoīn 10 km in de stromende regen en komen doorweekt en verkleumd aan bij


Beverdam in Tierra del Fuego NP

het restaurant in het park.
We besluiten de volgende wandeling die we gepland hadden maar te laten.

Toch was ook dit weer leuk en we hebben veel water- en roofvogels gezien en ontzettend veel konijnen. De natuur was prachtig en we zijn nu zo ver aan het eind van de wereld geweest als mogelijk is vanuit Ushuaia.

De route national 3 gaat vanuit Ushuaia nog 12 km richting het park en dan houd de weg op en daar zijn wij gaan wandelen; aan het eind van de wereld............ Erg bijzonder en dus ook erg nat aan het eind van de wereld!!

Morgen gaat onze bus naar Punta Arenas al om 5:30 uur īs morgens dus vroeg op en weer 12 uur in de bus en weer de grens over; dat wordt weer een lange dag en veel geduld........


Chili. Torres del Paine : hikers paradise 26-2-07

Na ons laatste bericht dus al om 4:15 op om de bus te halen, ook als we niet werken gaat de wekker regelmatig erg vroeg voor ons!! Na een busrit van 12 uur en dit keer geen dolfijnen tijdens de overtocht over de Magallane strait en veel snellere
grensovergangen komen we om 17:00 uur aan in Punta Arenas in Chili.

We vinden een hospedaje (dat is op een betaalde manier bij iemand thuis slapen). Het Chileense paar Manuel & Miriam runt het hospedaje maar ze zitten vol. Als we verder willen kijken worden we toch binnen gevraagd; ze gaan de tv kamer ombouwen tot slaapkamer voor ons!
Ze zeggen dat ze een cama emergencia ( een noodbed ) gaan plaatsen maar als we 30 minuten later geroepen worden hebben ze een compleet 2 persoonsbed in elkaar gezet.
We hebben dus ook een kamer met tv!

De eigenaren lopen ook gewoon de hele dag rond en we kunnen gebruik maken samen met de andere gasten van een huiskamer, erg gezellig.
's Avonds speelt een Amerikaan nog gitaar en zingen we samen een aantal nummers.


Punta Arenas

De volgende dag hebben we Punta Arenas door gewandeld en musea bezocht. Dit is het eerste plaatsje met een mooi Plaza en prachtige oude gebouwen. Nog even een capu gedronken in een chocolateria met natuurlijk chocolaatjes.


Puerto Natales ligt prachtig aan een fjord.

Woensdag, onze derde dag in Punta Arenas, na het ontbijt zitten kletsen met Vincent uit New York. Hij verbleef ook in de hospedaje en wij noemden hem "the obsessed with cold man". Hij had het de hele dag over hoe koud het was, de hospedaje werd helaas niet verwarmd overdag en het was inderdaad onaangenaam koud binnen.

Buiten was het ook nog eens Patagonisch koud met veel wind dus hij verbleef zowel binnen als buiten met jas en muts!
's Middags de bus genomen naar Puerto Natales ook in Chili iets noordelijker. We vinden wederom een hospedaje bij een vriendelijk echtpaar van in de zeventig en gaan daarna direct op pad om vervoer en overnachtingen te

regelen voor Torres del Paine NP. In het boekingskantoortje ontmoeten we Adam en Angela uit Chicago. Ze waren behoorlijke workaholics en hebben besloten het roer om te gooien en 8 maanden te reizen en zich daarna ergens anders te vestigen
(in Europa). Goed plan! We besluiten 's avonds samen wat te gaan eten en dat wordt erg gezellig.
We zijn om 20:00 uur in het restaurant en om 23:45 uur gaan we er pas weer uit, een leuke avond en leuk gezelschap. Als we echter bij de hospedaje aankomen beseffen we pas dat het al laat is want de eigenaar komt in zijn pyjama met een slaperig hoofd open doen; oeps volgende keer maar iets eerder weer komen, we slapen nu bij iemand thuis en niet in een ho(s)tel.....

We blijven 1 dagje in Puerto Natales om inkopen voor onze wandeltocht in Torres del Paine te doen en wat door het stadje te lopen. We kopen ook alvast bustickets naar El Calafate in Argentinie voor maandag.

De volgende morgen om 5:45 uur op om naar het park te gaan, weer die rotwekker! We gaan 2 wandelingen doen.


Doorsnee straat in Puerto Natales

 De 1e dag gaan we naar Mirador las Torres, het uitzicht punt waar je de beroemde Torres kunt zien. De Torres zijn 3 enorme granieten bergspitsen op een rij. De wandeling is behoorlijk pittig en bijna alleen maar bergop.  We vertrekken vanaf de refugio


Torres del Paine: hikers paradise

waar we overnachten maar toch besluiten we om met de rugzak te lopen omdat dat wat extra's geeft. Em heeft een dagrugzak met lunch etc en ik heb mijn rugzak met gezamenlijke kleding etc van zo'n 10 a 12 kilo schat ik.

Het laatste stuk naar het uitzichtpunt is erg steil en we moeten rotsblokken opklauteren en een echt pad is er niet meer. Het voelt meer als bergbeklimmen dan als wandelen. Ik blijk naast 1 andere jongen de enige die deze 45 min met grote rugzak doet. Enorm zwaar maar ik heb het toch geflikt zonder kleerscheuren!

Het uitzicht op de Torres is geweldig mooi. Voor ons zien we de 3 Torres met daaronder sneeuw en een groen meer, overweldigend mooi!

 Dan moeten we weer dezelfde weg terug naar beneden naar de refugio waar we behoorlijk gesloopt aankomen. Toch hebben we de wandeling in slechts 6 uur gedaan ipv de aangegeven 8 uur en dat voor ons uit dat vlakke landje!
Onderweg ontmoeten we Anna (de Russische die we in BA ontmoet hebben). Wat een toeval. Na een lang verhaal komen we erachter dat het achter gelaten taxigeld door de hostelmedewerkster (die van niets wist???) in eigen zak is gestoken Bitch!!!
We slapen in een dorm met 6 personen en liggen er allemaal al vroeg in!

De 2e dag gaan we eerst met de bus naar een ander punt in het park en dan met een catamaran steken we Lago Pehoe over. Een prachtig helblauw meer omringd door de ruige granieten sneeuwbergen en de 3 Torres. Het is zonder twijfel een van de mooiste parken waar we ooit geweest zijn.

Overal zien we Guanaco's en zelfs flamingo's en er zijn veel meren en kolkende rivieren en watervallen en natuurlijk prachtige gletsjers. Vanaf de aankomst -  steiger lopen we de 2e wandeling naar Refugio Lago Grey waar we slapen en dan morgen terug lopen. Deze 2e tocht is nog overweldigender dan die van gisteren.

We lopen eerst door een vallei en komen dan aan bij een meertje waar we bijna van de rotsen geblazen  worden door de enorme rukwinden dan loopt de

wandeling grotendeels langs Lago Grey op weg naar de Grey gletsjer aan de kop van het meer. We zien overal ijsbergen in het meer drijven met een helblauwe kleur; prachtig. Als we op het hoogste punt komen hebben we een schitterend uitzicht over de gletsjer. Ik heb nog nooit zo'n enorme ijsmassa gezien, zoveel keer groter dan de gletsjers in Europa.


De 3 torres


Lago Pehoe


Lago Grey met Grey gletsjer

Ademloos staan we te kijken naar een zee van ijs die tot aan de horizon loopt!! Wij spotten plotseling ook nog 2 condors boven Lago Grey, het kan niet op! We slapen in de refugio vlak bij de gletsjer en hebben zowaar een kamer met maar 1 stapelbed dus we slapen alleen op de kamer. Er is echter 1 verrassing ; ze hebben geen dekens alleen een matras.


IJsschotsen in Lago Grey

Men had ons bij het reisbureau gevraagd of we een slaapzak hadden, nee dus maar we konden er 1 huren. Dat bleek dus niet zo dus slapen we met onze kleren aan onder onze jas, gelukkig was het niet al te koud!!

De volgende dag lopen we in slechts een mum van tijd de route terug. Het waren 3 onvergetelijke dagen in een zeldzaam mooie omgeving en moe en met hier en daar een blaar gaan we terug naar Puerto Natales waar we Em's rugzak hebben achtergelaten bij de hospedaje.......

Vandaag hebben we de bus van 7:00 uur ( dus weer vroeg op! ) naar El Calafate genomen waar we nu zijn. Morgen gaan we naar de beroemste gletsjer van Patagonie; de Moreno gletsjer..........

Facts:
  • Argentijnen overal te veel suiker in gebruiken, zelfs heet water voor koffie en thee is al voorgezoet, jek!!
  • Ook met zout zijn ze niet zuinig....
  • Vlees wordt gegeten per halve kilo zonder groente, lekker gezond!!
  • Wij soms wel eens zin hebben in een kroketje of lekkere kaas. Barry lust wel aardappelen met jus.
  • Huizen vrij simpel gebouwd zijn; hout met golfplaten er tegenaan gespijkerd. Niet echt geÔsoleerd, brrr..
  • De gehele IsraŽlische jeugdbevolking loopt hier rond.
  • Al meerdere keren de reusachtige condor gezien, vlak voor vertrek uit Torres del Paine zelfs 14 tegelijk (ze zijn vrij zeldzaam).

Records gebroken!!! 06-03-07
Na eens lekker uitgeslapen te hebben in El Calafate wandelen we īs middags door een vogelreservaat net buiten de stad.
Barry is weer helemaal in zīn sas! We zien weer flamingoīs en nu wel van dichtbij. Prachtige kleur hebben deze vogels toch.
We hebben ook een achtervolger zoals al vaker het geval was. Er zijn hier nl. ontzettend veel straathonden en ze zijn


Vogelreservaat bij El Calefate

onvoorstelbaar lief. Totaal niet agressief en worden dus ook door iedereen aangehaald. Eigenlijk hadden we besloten ze niet te aaien i.v.m. de hygiŽne maar vaak kan ik het niet laten.

Aan het eind van de middag nemen we een bus naar de Perito Moreno gletsjer.

We rijden door een geweldig mooie vallei omringt door sneeuwbergen, maar vanuit de bus is fotoīs maken lastig. Lago Argentino (smeltwater van de gletsjer) is felblauw van kleur en in de verte zien we het enorme ijsveld. Op een vlonder voor de gletsjer sta je tegenover een ijswand van 60 meter. Het ijs kraakt erover en af en
toe valt er een enorme ijsbrok met donderend geweld het water in. Wat een overweldigende belevenis! Nog nooit hebben we zoīn enorme partij ijs gezien, ongelooflijk groot.....

In de bus terug irriteren we ons aan een Amerikaanse die wel erg vaak; itīs like, you know, I mean zegt. Jammer dat we na zoīn ervaring niet in ons "eigen" busje zitten.
De volgende dag breken we alle records wat betreft vroeg opstaan en een erg lange busrit.

 


De Perito Moreno gletsjer

Om 3 uur gaat de wekker om de 32 uur lange busrit te nemen naar Bariloche!!!!!! We wilden eigenlijk via de kortere gravelroad (de ruta 40) naar het noorden maar het bleek dat reguliere bussen dit niet doen i.v.m. steenslag en je dus een tourtje moet nemen die 4 keer zo duur is als de omweg via de oostkust.

We hebben ons redelijk vermaakt (in de luxe bussen met leren stoelen(!) die bijna plat kunnen); films kijken, muziek luisteren en wat kletsen met andere reizigers.

 


Dwars door het Andesgebergte


Barry en Emmely

Snelkoppelingen in volgorde van de wereldreis

AustraliŽ

Nieuw Zeeland

Fiji eilanden

ArgentiniŽ

Chili

Bolivia

Peru

Ecuador

printversie

412.12.11.08