Homepage

India - Bharatpur - Tai Mahal
Tekst en foto's: Ton Stegers
Reistijd: februari - maart 2008

 

 

Delhi - Churu - Bikaner

Jaisalmer - Jodhpur

Udaipur

Bharatpur - Agra, Taj Mahal

Varanasi - Delhi

 

 

Start India.

 

 


Zaterdag
Vandaag rustig begonnen, om 8.30 uur vertrokken want we hebben maar een korte rit. Om 1 uur 's middags aangekomen in Bharapur. Prachtig hotel met een mooie grote tuin en een zwembad. UDAI VILLAS COMPLEX.

We werden weer verwelkomd door een sitarspeler met zijn zoontje. Eerst ff lekker geluncht en gerelaxte waarna we 's middags naar een in de buurt gelegen vogelreservaat zijn gegaan .
Daar hebben we een riksja genomen die ons door het reservaat zal brengen en gidsen. Wij hadden weer de pech dat we een riksja hadden die op het laatst 2 lekke banden had. Dus een groot gedeelte liep hij met zijn riks aan de hand.Telkens als er een of ander beest of vogel

te zien was maakte hij ons hier attent op. Nu zijn wij wel verwend door de safari’s in Afrika dus het was echt niet ooh aah maar gewoon leuk. Een groot nadeel was dat er weinig water was door de droogte en daardoor ook veel vogels weg waren gebleven. Wel grote bijennesten in de bomen, ijsvogeltjes, herten, eenden etc.
Op de terugweg kregen we een hele klaagzang van de Riksrijder die zeurde voor 2 nieuwe banden die op de riksja moesten, hij moest veel melk drinken voor zijn zwakke gezondheid, zijn kinderen waren ziek etc.
Op die manier probeerde hij meer geld te krijgen. Een bekende truc en daar trappen we niet in. Afgesproken 200 RPI dus niet meer. Wel geven we meestal en fooi aan diegenen die niet bedelen.
In ons hotel heerlijk gegeten en gaan slapen op de lekkerste matrassen tot nu toe.
 

Zondag. Op naar de Taj Mahal
Vanmorgen vanuit een superhotel dat er prachtig bijlag naar een Mongolenstad geweest dat er erg indrukkwekkend uitzag.

Hier is dan de TAJ MAHAL.

Gewoon niet voor te stellen zo mooi. Een en al marmer.
3 dubbel gecheckt voor je binnen mag omdat men bang is dat er ook maar iets gebeurd. Dus Ria moest haar tas inleveren want dat mocht er zo niet door. We hebben echt vol verwondering staan te kijken en Ria heeft zelfs op hetzelfde bankje gezeten als LADY DI.
Heel veel vrouwen willen wel op dat bankje zitten want wanneer je bij “Google”, intikt: “Lady di en taj mahal”’ dan krijg je een hele hoop vrouwen die op het bankje van Diana zitten. Het was natuurlijk hartstikke druk en je wint eerder de lotto dan dat je daar een foto kunt maken zonder mensen erop.

Blootsvoets mag je de TAJ betreden dus de schoenen moeten uit. Bij terugkomst waren de schoenen van Ton dus gepikt.
Maar tegenover de Taj zijn er schoenenwinkels die daarop zijn voorbereid of misschien hebben ze zelf wel de schoenen gepikt.
Bij het verlaten van de TAJ zagen ze meteen dat er iemand op blote voeten naar buiten kwam. Dus voor 300 rupies een paar nieuwe gekocht.
Daarna nog naar de Baby Taj geweest, (een kleinere uitvoering) en toen hadden we het wel gehad. Nog een levensgevaarlijke rit in de riksja terug en lekker aan tafel.
Onderweg nog een ring van mijn fototoestel verloren en dat was balen. Onze Riksjarijder
 
 
was ook een speciaal figuur die meer oog voor Ria had dan voor de weg. Hij was ook een kamikaze op de weg en keek niet naar een hond of koe maar ramde overal doorheen met als gevolg ook scheldpar-
tijen tegen andere weggebruikers. Na afloop natuurlijk weer de zielige verhalen. Hij was een vinger kwijt, had daardoor geen schoolopleiding gehad, werkte alleen maar zodat zijn zusje naar school kon gaan. Een nieuwe Riksja kost 500 euro maar met een gebruikte van 300 euro zou hij ook al tevreden zijn.
Het laatste stuk naar het restaurant was een stuk “vals plat”, en hij moest flink doortrappen maar we hebben maar een stuk gelopen we vonden het een beetje zielig om zo te fietsen met maar 9 vingers. Afgezet bij ons restaurant en daar zou hij dan
volgens onze reisleidster een gratis maal krijgen maar hij ontkende dat.
Na een heerlijke “SIZZLER” een gerecht dat spetterend op tafel wordt geserveerd hadden we besloten te voet verder te gaan en onderweg ( het was al donker) veel muziek want er was een bruiloft aanstaande.
Langs de weg zaten nog een hoop muziekanten waar we een praatje hadden gemaakt en de hele weg werden we gevolgd door een man die een klein beetje veel hartstikke doorgedraaid maar niet agressief was.
Uiteindelijk bij ons cappuccino tentjes aangekomen en daarna nog naar een internetcafé om onze weblog bij te werken. Etc etc.
Morgenochtend heel vroeg weg 5.30 uur en dan naar het volgend avontuur..

Maandag naar KHALJUEAHI.  Het was een heel lange reisdag geweest en alleen nog maar in het hotel gegeten

Dinsdag
Na het ontbijt hebben we fietsen genomen die in het dorp gehuurd waren en op mijn rug mijn grote reistas die ik even wil laten repareren omdat hij is ingescheurd langs de ritssluiting. Ziet slordig uit en de kans is groot dat men op de luchthaven een kilo   

heroïne in mijn tas stopt. Tijdens de eerste meters fietsen had ik al de ketting ernaast liggen en dat gebeurde nog wel 3 keer voordat ik hem bij de fietsenverhuurder kon omwisselen. Geen probleem nieuwe fiets.
De fietsenhandelaar wist wel een adresje om mijn tas te laten maken en toen wij even later bij de Pizzeria op het dak van onze cappuccino aan het genieten waren stond hij al met mijn gerepareerde tas voor mijn neus. De prijs: wat het me waard was. 100 RUPI? OKÉ, dat was goed.

Dan het fietsen op zich dat gebeurt zoals alle verkeer LINKS.
Nou en Ria die heeft daar altijd problemen mee. Dus bij de eerste rotonde ging het regelrecht tegen het verkeer in.
Gelukkig was dat alleen maar een koe en een fietser dus er gebeurde weinig.
Midden op de rotonde een mooi beeld van Gandhi.
Eerst het tempelcomplex bezocht dat veel seksueel getinte voorstellingen heeft die tot in detail zijn aangebracht.
Daarna kwamen we een knulletje tegen van 12 jaar die zich opwierp als onze gids. In eerste instantie denk je daar heb je er
weer een maar hij was bijzonder leuk en slim. Gekleed in een net hemdje, blinkende schoenen een terlenka broekje met vouw en een strakke scheiding in zijn haar straalde hij echt de professionele gids uit. Hij wilde ons wel het oude gedeelte van de stad laten zien waar ook de “lower” kaste woonde. Hij vertelde dat hij zelf van een hogere kaste was en dat hij een vriendje had van de lagere kaste die hij gewoon aanraakte.
 

Hij geloofde niet meer in het kastensysteem dat officieel ook niet meer existeert maar wel nog veel gehanteerd word.
Hij wist leuke dingen te vertellen. O.a
 Waarom zijn de deuren zo klein? Dan moet je door je knieën en dan sta je meteen in een begroetingshouding.
Waarom staan er teksten op de voorgevel van de huizen? Omdat deze zijn aangebracht door de arts of verpleegster nadat ze de kinderen in dit huis van medicatie hebben voorzien tegen de polio. Men deed voor de huisdeur een laagje
 

mest aanbrengen tegen de muskieten, Hij vertelde ook dat er bij opgravingen beeldje s werden gevonden en dat er daarvoor ook meteen een tempeltje werd opgericht. Bij het beeld op de rotonde waar Ghandi stond kregen te horen hoe trots men was op

Ghandi, Hij was als een God voor de mensen in India.  Bij zijn ouders op bezoek geweest en het huisje bekeken ( 3 x 4 meter) erg knus en eigenlijk alles wat ze nodig hadden was in huis.
Men sliep daar ook met het hele gezin. Ria kreeg nog een setje cadeau met zelfklevende rondjes voor op het voorhoofd te plakken.
Zij waren erg verlegen en lief. Vader zat in de tuin en had rood henna geverfd haar. Dat kwamen we vaker tegen dat mannen (en geen vrouwen) hun haar rood geverfd hadden. Soms heel slordig en soms geelachtig. Bij ons zou je dan echt voor Joker lopen.
Verder zijn we ook nog op bezoek geweest bij 2 schooltjes waar we een rondleiding kregen en ook weer een donatie gedaan hebben. Er heerst een ijzeren discipline want de spelende kinderen stonden stokstijf in het gareel toen de directeur met ons naar binnen liep.
Dit zagen we op diverse schoolpleinen langs de weg ook, netjes alle kinderen in

rijen opgesteld. De directeur liet ons alle schoolspullen zien die vanuit het buitenland waren opgestuurd.Op de fiets terug naar het hotel met het in acht nemen van de verkeersregels. Samen met Anna 's avonds naar de Pizzaboer gaan eten.

Met zijn drieën in de Tuktuk. Bij de Pizzeria lekker op het dak gegeten en het was overheerlijk.
Plots een enorm lawaai en er kwamen honderden Papagaaien aan gevlogen die elke avond in dezelfde bomen slapen. Een en al groen in de boom. Soms fladderden ze met zijn allen naar een andere boom toe maar toen het donker was, was het muis (papegaai)stil.

Een tafeltje naast ons zaten 3 jongetjes, waar van één doofstom was te genieten van een grote Pizza die ze van de eigenaar gekregen hadden. Ze waren alle 3 even leuk en we hebben ze een paar Ruppies in de handen gedrukt.

Ons gidsje thuis met zijn moeder


Varanasi en Delhi


Ton

printversie

331.28.03.08