Europa - ItaliŽ - Autoreis Toscane

ItaliŽ - Autoreis Toscane
Tekst en foto's: Ton Stegers en Ria Prins
Reistijd: 2010

 

 

     
Onze 1e stop: Freiburg

Toen wij in Gasthaus zur Sonne in Hochdorf bei Freiburg aankwamen was het niet zo,n lekker weertje en een trui kon je wel gebruiken. Het dorpje verkennend kwamen we er achter dat hier de mensen met de kippen op stok gaan. 1 Kerk, 1 winkeltje, 1 Bank en als bijzondere attractie een ooievaarsnest op het kerkdak

Het hotelletje was overigens heel gezellig, kindvriendelijk, goedkoop en zoals het in Duitsland gewoon is met een prima uitgebreid ontbijt. Een aanrader dus als je op doorreis bent.

's Avonds heerlijk in het restaurant gegeten en even nadat de kippen naar bed waren ook maar gaan slapen.
De dag erna zijn we samen vertrokken en zijn we door

Zwitserland gereden richting het meer van Lugano. Ook in Zwitserland was het in de ochtend nog niet zoín mooi weer maar in de middag kwam hier verandering in en brak de zon door. We troffen de kinderen weer op een ďParkplatzĒ even na de Gottharttunnel en genoten van de zon. Ook Beau ( 10 maanden oud) genoot van het zonnetje en speelde
lekker op de deken die in het gras lag.  (Beau is gek van gras).
Als de zon schijnt is het ook heerlijk genieten in de Zwitserse bergen en het zijn toch ook wel mooie plaatjes , het gebergte met de witte sneeuwtoppen en de huisjes hoog in de Alpenweides.

Onze 2e stop Porto Ceresio
Hotel Canetto

(Via Fratelli Bertolla 59, 21050 Porto Ceresio ) Porto Ceresio Italie aan het meer van Lugano.

Daar aangekomen zaten de kids al lekker in het zonnetje en ondanks dat ze er geen kamer gereserveerd hadden bleven ook zij hier overnachtten. ( ook dit hotelletje een aanrader als je op doorreis bent) Kleine schone kamers, vriendelijk ( alleen maar Italiaans sprekend) personeel. Goede keuken.

Wij zijn lekker gaan wandelen langs het meer ( Lago di Lugano) Het meer ligt tussen het Lago Maggiore en het Comomeer in. Het weertje was schitterend en het was lekker rustig. Op het pleintje langs het water maakte een klein circus zich klaar voor het optreden in de avond.
Aan de kades kon je zien dat het de afgelopen dagen flink geregend had want looppaden stonden wel 20 cm onder water. In

een typisch Italiaans restaurantje hebben we heerlijk gegeten met
ď MEERESBLICKĒ. Tijdens het eten even heel erg schrikken toen klein Beau die nu echt in de onderzoeksfase zit met zijn vingertjes probeerde het zojuist op tafelgezette kopje koffie wilde grijpen. Gelukkig alles goed afgelopen en konden we weer rustig adem halen. De spaghetti met zeevruchten was trouwens de lekkerste die ik ooit gegeten heb.

Mooi uitzicht op het meer en de prijzen vallen ook hier weer reuze mee.

ís Avonds
 nog lekker nageborreld op het terras van Canetto waar het lekker druk was. Een groep Belgen zaten samen lekker Bourgondisch te eten en drinken en een van hen die een erg aanstekelige lach had heeft ons door die enorm harde lach nog wel wakker gemaakt in de nacht.

Na het ontbijt hebben we afscheid van elkaar genomen en zijn wij ieder onze
eigen weg gereden. We zullen Angelique Dennis en Beau wel nog gaan bezoeken als wij richting Venetie rijden.Na een dagje rijden ( wij doen alles op ons gemakje, geen stress, genoeg pauzes ) aangekomen in Di bibbona waar we een ingerichte Bungalowtent gehuurd hadden voor 8 dagen op Selectcamp camping Fr. Time.Dit hadden we geboekt bij Vacanceselect.
De tent was perfect en er zat alles op en aan. We werden leuk ontvangen door 2 Duitse jongens die voor Vacanceselect werken. We hadden 2 slaapvertrekken ( 2 en 3 persoons) een keuken en een leuk zitje met ligstoelen.

Nadat we onze tent met de oranje vlaggetjes van blokker hadden behangen i.v.m het WK Voetbal waren we klaargestoomd als echte KAMPEERDERS.

De vlaggetjes hadden overigens als consequentie dat andere Nederlanders onze tent als meeting-point voor informatie over de verrichtingen van het Nederlands Elftal zagen en wij moesten ze dus telkens teleurstellen over uitslagen of speelschemaís.

De Camping is kleinschalig en gezellig. Met een mooie pool.
Vooral op het terras bij het zwembad waar de voetbalwedstrijden gevolgd

werden hing een leuk sfeertje vooral omdat het Nederlands voetbal prima verliep. Huilend daarin tegen de Italianen die Met 3-2 verloren tegen Slowakije.
Op zoín camping kom je sowieso mensen van allerlei pluimage tegen. Vooral síochtens is het leuk om de verschillen te zien. De vrolijke opstaanders, de mensen die gebukt gaan onder een kater, de onbeschofterikken, mensen die verlegen zijn en degenen die geen tijd hebben omdat ze zo snel mogelijk met een toiletrol de dichtstbijzijnde WC zoeken.

Onze buren waren een heel leuke vriendelijke  Italiaanse Familie met 2 kinderen en een hondje ( FIFFIE, een soort grote Marmot) die het wel lekker vond om door mij af en toe geaaid te worden.

Tegenover ons woonden 1 dag een Poolse Familie die je nog geen goeie dag zeiden en telkens naar de grond keken wanneer ze langs liepen alsof ze met een cursus bodemonderzoek bezig waren. ( Misschien hadden ze wel heel lang asperges gestoken in Limburg)

Dag 2 waren ze vertrokken naar een Poolse enclave iets verderop waar ze tussen al die andere Polen het grootste woord voerden.
Gezellig was ook de groep met mensen met het syndroom van Down die zo lekker spontaan aan tafel zaten te eten en met het animatieteam in de avond gezellig stonden te dansen en te springen.

Di Bibbona is een klein uit de grond gestampt toeristisch dorpje waar je eigenlijk wel alles zoín beetje bij de hand hebt en ook genoeg eetgelegenheden hebt. Ook voor kinderen is hier een klein pretparkje met allerlei speeltoestellen enz. Veel Pizzeriaís die allemaal stampvol staan met Italianen die hier hun pizzas komen halen om die lekker op de terrassen op te eten.
Leuke sfeer en goed eten tegen goede prijzen. Men presenteerd de Pizzas op grote platen waar allerlei stukken in allerlei soorten opliggen en je kiest uit wat je lekker vind. Voor 5 euro heb je lekker gegeten.

Dan natuurlijk de Italiaanse ijssalons. Je vergaapt je aan al die soorten en kleuren ijs met hun mooie namen in grote bakken.
Chocolade is er zelfs al in 6 smaken. En dan die blikken van de mensen die maar in de vitrine loeren en de grootste moeite hebben een keuze te maken. En dan maar proberen om het ijs te verorberen zonder dat je de rest van de dag rondloopt met een T-shirt vol met chocoladeijsgraffiti.

Het strand is hier ook vlakbij, vergeet je badlaken niet want een strandstoel word hier verhuurd aan de inkoopprijs van die zelfde stoel. Ze vragen gewoon 25 Euro voor zoín ding.
Dus na een dagje standlaken liggen en een paar minuten bezig te zijn om je botten weer in de originele stand te krijgen hielden wij het hier wel voor gezien. Stranden zijn vaak privťbezit van hotels en mag je blij zijn als ze je een stoel willen verhuren. ( Althans dat is de uitstraling die de Berlosconi-beachboys

hebben ).Als je even ingedut bent en weer wakker wordt op het strand is het even soms even verwarrend omdat je denkt dat je aan het strand van Ghana of Kenia ligt maar het zijn alleen maar de Verkopers uit die landen die je een Orginele

Gucci, Valentino of Prada willen verkopen.
(uitkijken want vooral de kopers kunnen een bekeuring krijgen tot 1000 euro).


Siena

Ons eerste tochtje gaat naar Siena.
Een prachtige rit van 180 km (retourtje) door een schitterend landschap. Leuke dorpjes , mooie akkers, mooie bloemen. Onderweg was het erg bewolkt wat de landschappen iets extras gaf.
In Siena aangekomen vonden we na wat zoeken een parkeerplaats aan de rand van de stad gelegen. Buiten keken we omhoog

en staarden we tegen de prachtgevels van de huizen aan. Gelukkig had men voor de voetgangers zes roltrappen aangelegd waardoor je gemakkelijk de stad zelf kon bereiken.
Tijdens onze eerste stappen begon het te regenen, en hoeÖ Het kwam met bakken uit de lucht en we hebben zeker een uur moeten schuilen onder een boog voordat we instaat
waren een regenjas te kunnen kopen (tip van de week: Als je regenjassen bij je hebt, laat ze dan niet op de camping liggen
dan hoef je geen nieuwe te kopen).

Dan sta je op het Piazza del Campo: De eerste indruk die het Piazza del Campo maakt is overweldigend. Het weidse schelp- vormige plein, geplaveid in een visgraatmotief en verdeeld in negen segmenten, wordt omringd door middeleeuwse huizen en palazzi. De middeleeuwse stad is prachtig bewaard gebleven en bezit ook ťťn van de mooiste pleinen ter wereld, het

beroemde schelpvormige Piazza del Campo.
De inwoners van Siena noemen het ook wel de "weide

Op 2 juli en 16 augustus is het feest in Siena. Op deze dagen wordt het grootste evenement van Toscane gevierd, De Palio van Siena (ll Palio di Siena). De paardenrace, ter ere van de Maagd Maria, vindt plaats op het Piazzo del Campo en trekt duizenden bezoekers.

Tijdens de Palio komen inwoners van de verschillende wijken van de stad tegen elkaar uit. Aan elke race doen tien van de zeventien wijken (contrade) mee.

Een groot deel van de bevolking is al maanden van tevoren betrokken bij de voorbereidingen.
In de dagen voor en na het spektakel zijn er allerlei optochten en festiviteiten in
de stad. Voor de Palio wordt een processie door de stad gehouden en worden de paarden gezegend in de kerk. De eigenlijke race, drie rondes om de Piazza del Campo, duurt maar een paar minuten en de winnaar wordt door de uitzinnige menigte bejubeld. Er zijn maar weinig toeristen die het lukt om een goede plek op de Piazza te bemachtigen.

De stad is gebouwd op drie heuvels die samen de vorm van een Y hebben en die Siena in terzi hebben verdeeld: de Terzo di San Martino, de Terzo di Camollia en de Terzo di Cittŗ. Over deze heuvel- ruggen lopen de drie belangrijkste straten.

De hoogste heuvel is de Terzo di Cittŗ, waarop ook de Dom is gebouwd. Op het punt waar de drie heuvels bij elkaar komen, in het hart van Siena, is het Piazza del Campo aangelegd.

De bijna autovrije (alleen wat taxi's en busjes) binnenstad is vooral geschikt om wandelend of slenterend te verkennen.
Kathedraal van Siena (De Duomo di Siena of Cattedrale di Santa Maria Assunta)
Prachtige Kathedraal die echt de moeite waard is om te bezoeken. De Duomo
heeft een rijk versierde faÁade. Naast de dom staat een klokkentoren. De kathedraal heeft een prachtige marmeren vloer bedekt met opschriften en inlegwerk. De vloer bestaat uit 57 vlakken met Bijbelse verhalen, sibillen, deugden en andere afbeeldingen gemaakt door circa 40 kunstenaars met het labyrint dat in de mozaÔekvloer is ingelegd, waar boetelingen op hun

knieŽn overheen kruipen. Palazzo Pubblico & Museo Civico:
Aan de zuidkant van het Piazza del Campo ligt het Palazzo Pubblico, het stadhuis. Het werd aan het einde van de 13e eeuw gebouwd.

De beneden-verdieping is nog steeds in gebruik als stadhuis. In de rest van het prachtige gotische gebouw is nu het Museo Civico gevestigd en zijn

onder meer fresco's van Simone Martini en Lorenzetti te bezichtigen. De bij het stadhuis behorende 87 meter hoge Torre del Mangia, kan via een nauwe trap beklommen worden.

De beklimming wordt beloond met een formidabel uitzicht over Siena en het plein. Dagelijks geopend, behalve op eerste kerstdag. Ondanks dat het weer niet zo geweldig was hebben we wel genoten


 

van deze prachtstad. Je kunt er ook lekker winkelen want buiten de Yolanthe en Silvia winkels er zijn ook vele ( niet dure) winkeltjes.
Het weer ging lekker opklaren en we konden de regenjassen inpakken. We hebben nog lekker aan de cappuccino gezeten en een Knots van een ijs gegeten.

Op de terugweg weer genoten van het landschap lekker slingeren door berg en dal. Door de plaats Frontera gereden waar we misschien later deze week nog naar toe zouden gaan maar dat is er helaas niet van gekomen.

En dan ben je weer thuis in je Bungalowtentje ( het hollandhouse) lekker wezen eten en gezellig gebabbeld op het terras van de Camping.


Vandaag Stranddag.
Deze dag word dan luieren aan het strand, het is nogal een stukje lopen als je bedenkt dat de temperatuur nu echt wel begint op te lopen. Op het strand dus de ontgoocheling van de te dure strandbedjes/stoelen en de arrogantie van de machoís die de
bedjes beheren. Dus handdoekje liggen tot aan de herniagrens. 25 euro's voor een bedje noooiiiiiiitt.

Het is natuurlijk altijd wel leuk om mensen te observeren aan het strand en vooral in Italie. Als je een uurtje rondkijkt begrijp je waarom het voor Fellini niet zoín grote klus geweest moet zijn om zijn markante figuren voor zijn films te vinden. Binnen een uur heb je de complete cast bij elkaar gezocht voor een Megafilm. Prachtmensen lopen daar rond.

Na een paar uurtjes hadden we het wel gezien en liepen we richting Camping. Nu is het probleem dat er 3 mogelijkheden zijn om terug te lopen: naar links, naar rechts, of een afkorting binnendoor.
Deze laatste hadden we gekozen met als gevolg dat we op plaatsen terecht kwamen waar we nog nooit geweest waren. Dus na een hele tijd rondcirkelen in

de hitte stonden we weer op de vertrekplek. We hebben toen toch maar de weg naar links genomen en met keiharde beenspiertjes en een droge keel kwamen we uiteindelijk weer bij ons hollandhouse. Maar dan smaakt de pasta en de Proseco ook weer een stuk beter. Op de Camping hebben we inmiddels ook de Superdouches ontdekt met meer ruimte en een heerlijke

harde en hete waterstraal.

En Ria had de wasmachines ontdekt waar we onze was een uur lang hebben laten draaien en de was uiteindelijk alleen nat geworden was maar niet schoner. Maar het idee dat het gewassen is doet ook al wonderen.

Richting Livorno.
Vandaag gaan we lekker toeren richting Livorno, het is weer een schitterende dag en we nemen de kustweg. Een nadeel is dat er langs de weg een vrij hoge vangrail is en je daardoor maar af en toe de zee kunt zien. Maar wel een lekkere weg om te rijden.

We komen wel door heel leuke plaatsjes die me soms doen denken aan de oude films van DON Camillo. Kerkje pleintje huisjes.
In de buurt van livorno langs de kuststrook dennen bossen en wat ons opvalt is dat er bijna om de 25 meter speeltuigen staan voor kinderen. En je ziet ook veel kinderen samen spelen op het strand of in de bossen. Livorno zelf vonden we niet zo boeiend en we besloten dan ook hier niet de stad in te rijden. Op de terugweg zaten we in een file die we herkenden van de heenweg omdat we daar ook instonden toen we kwamen. Dus besloten we een omweg te kiezen en sloegen willekeurig een weg in om zo via de bergen aan de andere kant van de file weer uit te komen.
Dit werkt bij ons thuis wel maar hier gaat die vlieger niet op. Maar we reden wel door een fascinerend landschap met mooie panoramaís.

Door toeval kwamen we in Montenero een bergdorpje dat een bedevaartsoort bleek te zijn. We pikten een terrasje. Het cafeetje was net een scene uit een film.

Pracht Italiaans interieur uit de jaren 50. Mevrouw ( +/- 70) zit rechts op een barkruk achter de vitrine aan de kassa. Ze draagt haar haren hoog opgestoken en heeft een typische Italiaanse glitterbril op met grote glazen. In de vitrine taartjes die ze het liefst allemaal zelf zou willen verorberen.

Rechts achter de bar staat meneer , kort van stuk met zijn neus net boven de bar uitkomend. Achterhem staat een antieke Italiaanse koffiemachine La Nuova Era

Cuadra. Blinkend en goed onderhouden als een Ferrari. Dit is echt zijn domein. De rollen zijn exact verdeeld meneer links en mevrouw rechts. Het bereiden van de cappuccinoís gebeurt dan ook alsof een patiŽnt gedotterd moet worden, uiterst serieus en volgens de regels. Het was dan ook een genot om op het

terrasje met panorama-uitzicht op het verder gelegen Livorno te genieten van deze Stradivarius onder de koffies met het heerlijk gebakje.

Later liepen we naar de kerk van het bedevaartsoord waar buiten dat het een mooie kerk was we verrast werden door de grote zalen vol dankzeggingen en voorwerpen die hiermee te maken hadden. De muren hingen helemaal vol met fotoís van auto-ongelukken , babykleertjes,handgeschreven gedichten en verhalen. Iedereen die wel iets met een ziekte of ongeluk van doen had gehad probeerde hier genezing of steun te vinden in zijn of haar verdriet.

Het was heel aandoenlijk. Het was ook op een of andere manier gerangschikt naar aard van ziektes of ongelukken. Je had zalen met alleen scheepvaart incidenten, ongelukken met boerenkarren of autoís, of zieke kindertjes.
Het was alleen jammer dat er niets in een andere taal dan Italiaans gedocumenteerd was. Ik probeerde nog iets wijzer te worden door een Italiaan die de kerk binnenkwam om even een schietgebedje te plegen bij het Maria-altaar , maar de man die probeerde me toch met gebaren iets wijzer te maken maar er was geen touw aan vast te knopen. Hij rook naar alcohol en dacht nog bij mezelf, rij maar voorzichtig  anders hang je straks ook met de foto van je gecrashte auto aan de muur.

In de ochtend rijden we naar Pisa
Het is vandaag een heel warme dag en we rijden weer rustig over provinciale wegen en genieten. In Pisa aangekomen zijn we verbaast dat we eigenlijk bijna aan de voet van de toren onze auto kunnen parkeren. Dat hebben ze goed geregeld daar. Voor een paar euro staat je auto daar op een prima plek.

Eerst dan maar even een cappo drinken met een broodje in een van de straatjes met miljoenen souvenirs met natuurlijk met maar een onderwerp en dat is ??? Juist !

En hij staat dus echt scheef. Vrijwel alle gebouwen op het Campo dei Miracoli staan scheef door de slechte fundering en zachte moerassige ondergrond. Maar geen enkel gebouw helt zo ver over als de toren. Maar liefst zo'n 5 meter

staat de 55 meter hoge klokkentoren uit het lood. De toren staat zo scheef dat je als leek denkt dat je elk ogenblik getuige kunt zijn van een omvallende toren.
Dan lopen we richting de massa mensen die verwoedde pogingen doen om de toren recht te duwen met hun handen.

 

Allemaal willen ze wel ff een kiekje waarop ze met hun hand tegen de zijkant drukken en dat gaat natuurlijk niet zo maar.

De fotografen hoor je instructies geven hoe er geposeerd moet worden: hoger , naar voren , iets lager , nee naar voren , ja nog iets korter bij etc, etc,.
Als je de mensen in hun poses met hun handen op het grasveld ziet staan denk je in eerste instantie dat ze met een massale thai chi demonstratie bezig zijn maar schijn bedriegt.

Doordat hij altijd geÔsoleerd op de foto staat, kreeg ik de indruk dat de scheve toren ergens los in de ruimte staat. Niets blijkt minder waar: de toren staat samen met andere religieuze gebouwen op Piazza dei Miracoli, het Plein der Wonderen, dat in zijn geheel werelderfgoed is.
De toren is de campanile (losstaande klokkentoren) van de Duomo di Pisa, waar hij vlak naast staat. Het plein Piazza dei Miracoli is in feite een groot ommuurd grasveld. Naast de Romaanse dom, waarvan de bouw in 1064 begon, staat het eveneens Romaanse baptisterium, dat ook een losstaand deel van de Duomo is.

Het baptisterium (1153) is de grootste doopkapel van ItaliŽ en ongeveer even hoog als de scheve toren. Het plein waar de toren staat is ommuurt, Die muur wordt omgeven door toeristische eettenten .
Er lopen veel handelaren die van Afrikaanse afkomst zijn en deze groep wordt

steeds verjaagd door de politie zoals in heel ItaliŽ. Wij zagen dit al in Rome waar dit ook op elke hoek gebeurt.

We hebben lang gedacht dat dit individuele asielzoekers waren maar het blijkt in zijn geheel toch georganiseerd te zijn door de maffia en zijn het stromannen die tegen een vergoeding werken voor deze organisatie. Handelaren en politie spelen voortdurend een kat-en-muisspel: ze rennen voor elkaar weg, ze rennen elkaar na. Leuk om te zien want zodra er maar een politieagent te zijn is wordt dit meteen doorgeseind en is meteen iedereen op de hoogte.

Ze presenteren hun waar dan ook heel slim want binnen een seconde hebben ze alles weggemoffeld en is het alsof ze gewoon met een grote tas aan de wandel zijn. Er zijn ook Aziatische vrouwen met koopwaar.

We hebben nog een Pizza in Pisa genomen op een terras met een heerlijk windje en zijn toen weer terug gereden naar onze Hollandhouse tent in Di Bibonna.

San vincenzo

Hieperdepiep Ria is Jarig en vandaag nemen we afscheid van Di Bibonna .De verjaardag gaan we samen vieren met de

Kinderen die in San Vincenzo zijn op de Camping Albatros. Eerst nog even laten checken of de tent goed is achtergelaten en dan rijden we eerst een heerlijke ijstaart halen bij de plaatselijke Patisserie n het dorp.

In SAN VINCENZO laat Tomtommie het ff afweten omdat er weer een verkeersomleiding heeft plaatsgevonden. Het was ff zoeken maar uiteindelijk toch gevonden. Het probleem was dat de camping niet in San Vincenzo zelf maar 8 km daarbuiten lag.

Aangekomen bij dit supergroot complex werden we al opgewacht en hebben we eerst eens heerlijk taart gegeten en koffie gedronken. Daarna zijn we richting zwembaden gegaan waar we heerlijk hebben genoten van onze kleinzoon Beau die helemaal uit zijn dak gaat als hij lekker kan badderen met zijn zwembandje in het water. Genieten is dat als je ziet hoe dit vrolijk mooie
manneke het naar zijn zin heeft. Dit complex is in verhouding met onze camping supergroot en er is alles voorhanden. Het is niet echt ons ding maar voor mensen met kinderen is het ideaal. En je hebt natuurlijk mensen die er voor kiezen om alles direct voorhanden te hebben. Wij ( geen campingdeskundigen) prefereren een kleinschaligere camping. We hebben een gezellige dag gehad die we afsloten met een paar Megapizzas uit de oven van Albatros en die was lekker. sí Morgens hebben we na een
uitgebreid ontbijt afscheid genomen en gaan we Toscane verlaten om naar VenetiŽ te gaan.

VenetiŽ
.
Via Firenze , Bologna, Ferrara rijden we 350 km naar Venetie. Lekker op ons gemakje en relaxed.

Ons hotel ligt in Mestre een stadje bij VenetiŽ van waaruit je heel gemakkelijk VenetiŽ kunt bezoeken. In Club Hotel Venice werden we vriendelijk ontvangen bij de receptie door een jongen die er nogal rode oortjes van kreeg toen we hem complimenteerden met zijn goede ďEngelsĒ.
Hij vertelde dat hij Engels op school geleerd had en ook een paar woorden  Duits sprak. Naar mate het gesprek vorderde en hij zich steeds meer moeite

deed om goed Engels te spreken ging hij zo ver met articuleren en rollen met zijn tong dat het wel iemand uit Texas leek. Maar hij was leuk en aardig. Gaf ons meteen tips voor openbaar vervoer en maakte ons wegwijs. De bus stopt voor de deur, de tabakshop ligt om de hoek waar je een kaart kunt kopen voor 20 euro waardoor je vrij vervoer voor bus, trein en boot hebt.

Prima. Wij kunnen ook dit hotel weer adviseren want het was goed, schoon en een gezellig en lekker ontbijt in de buitenserre, afgesloten parkeerplaats. En vooral omdat het Ideaal gelegen is.

Op hun website kost een kamer voor 2 personen tussen de 80 en 125 euro.
Maar via hoteltravel.com betaalden we 125 euro voor 3 dagen ( 2pers).

Het vervoer gaat inderdaad prima. Vanuit Mestre vertrekken regelmatig bussen naar VenetiŽ en een ritje duurt ongeveer 15 minuten. We gaan de eerste avond MESTRE verkennen. In de stad wonen ongeveer 170.000 mensen (circa driemaal zoveel als in VenetiŽ zelf). VenetiŽ is met de stad Mestre op het vasteland verbonden via een weg en spoorweg.

Mestre is heel gezellig en heeft prachtpanden en het is goed gerestaureerd. Omdat we de laatste dagen pasta-pizza-pasta-pizza-paste gegeten hadden vonden we het een goed idee om de Chinees te bezoeken. En dat was heel goed en weer eens wat andere kruiden die je smaakpupillen prikkelen.

Alhoewel je ook hier pasta-pizza-pasta-pizza-paste kon bestellen. In Mestre viel het op dat er heel veel wereldburgers rondliepen van Afrika tot India. Het is een gemoedelijk stadje en ligt op een loopafstand van ongeveer 20 minuten van ons Hotel.Vroeg uit de veren en we nemen de bus voor de deur van ons hotel en staan 15 minuten later bij het Piazzale Roma het grote busstation in VenetiŽ.

Vandaar krijg je de Vaporetti (kanaalbussen). Die je overal in VenetiŽ naar toe varen. Gondels zijn typisch voor VenetiŽ. Er zijn meer steden met kanalen maar nergens vind je dergelijke gondels. Met je geliefde door de smalle straatjes dobberen in een gondel is een onvergetelijke romantische ervaring. Rond zonsondergang is natuurlijk het meest romantisch. Een normale gondeltocht duurt zo'n vijftig minuten en kost rond de 90 euro.
De prijs van een tocht met een gondel is afhankelijk van de opstapplaats.
Bij het Canal Grande kun je met een gondel naar de overkant. Dit duurt een paar minuten en dit is een korte maar goedkope vaart met een gondel.
Als eerste gaat het natuurlijk naar het St Marcoplein.

Het San Marco plein

In het hoogseizoen is het soms niet gemakkelijk om een plaats op het Piazza di San Marco te vinden waar je rustig kunt zitten. Langs de gebouwen zijn echter wel wat bankjes te vinden.

Er zijn ook vele terrasjes en cafťs op het San Marco Plein. Het deftigste cafť in VenetiŽ is het oude cafť Florian. Heb je een gat in je beurs dan neem je hier maar een drankje , ben je iets prijsbewuster loop dan maar een eindje door. Vele schrijvers en kunstenaars gingen je voor. Het is er heel romantisch maar wel duur. Op het Piazza di San Marco vind je duizenden duiven die door de toeristen met mais gevoerd worden.
Op het plein wordt dan ook veel mais verkocht.

Het is wel een prachtplein en er staan rijen dik om diverse gebouwen te bekijken.
Piazza di San Marco vanaf zee gezien  Aan de zeekant van het plein vind je twee zuilen. Langs de kust van VenetiŽ vind je vele paleizen. Veel paleizen zijn tegenwoordig hotels of musea. Tip: Neem een kanaalbus naar het eiland Lido als je het San Marco plein vanuit de zee wilt bekijken. Zelf heb ik het ooit vanaf de Ferry vanuit Griekenland mogen bekijken en dan kijk  je vrijwel

bovenop het plein.

Carnaval in VenetiŽ

Het carnaval van VenetiŽ is in 1980 weer opnieuw in VenetiŽ ingevoerd. Iedere winter stromen duizenden toeristen naar VenetiŽ om zichzelf fraai te verkleden en 10 dagen te genieten van de pracht en praal van het Venetiaanse carnaval.

Het carnaval van VenetiŽ bestaat uit luxe feesten, concerten en veel theater. Voor de ťťn betekent carnaval in VenetiŽ vooral romantiek en avontuur, voor de ander is het vooral een gemaskerd beleven van luxe, pracht en praal.

Op elke hoek van de straat worden dan ook maskers en kleding voor het carnaval verkocht. Wij kochten er enkele voor een paar euros maar de prijzen kunnen oplopen tot enkele Honderden euros per stuk. Maar het zijn dan ook
prachtige kunstwerken. De etalages met maskers worden dan ook veelvuldig gefotografeerd tenminste als er geen bordje : ď NO PHOTO Ē staat. In sommige kleine zaakjes zie je dan ook hoe ze beschildert worden.

VenetiŽ is Slenteren.
Je blijft eindeloos slenteren door kleine steegjes, over bruggetjes en onder bogen door. Het overzicht ben  je snel kwijt en denk niet dat je het bruggetje dat je gisteren zo leuk vond vandaag nog terug vind. Loop maar gewoon rond en uiteindelijk kom je

weer bij het water uit waar je weer een Vaporetti neemt. Het is een aaneenschakeling van winkeltjes, restaurantjes , kanaaltjes, bruggetjes, barretjes en pleintjes. Soms hectisch maar ook vaak zo maar in eens een plek van rust.

Bij warm weer geven de kleine steegjes lekkere schaduw en is het aangenaam slenteren maar sta je op een open plek dan is het ter plaatse verdampen.

Wij vonden VenetiŽ niet bijzonder duur ondanks dat het vaak de naam heeft een dure stad te zijn. Maar wel telkens ff de menukaart raadplegen voor je ergens je billen op een stoel laat rusten.

Verder is er een verschil of je een consumpties of broodje staand of zittend eet of drinkt. Dat scheelt soms wel een paar euro. Maar door de bank genomen

hebben we lekker en niet te duur gegeten.

Murano
:
Ten noorden van VenetiŽ ligt het glasblazers-eiland Murano. De glaskunst van Murano is wereldberoemd. Je kunt het Glasmuseum bezoeken of gewoon rondwandelen over dit, in vergelijking met VenetiŽ, eenvoudige maar sfeervolle eiland. Het is ook geschikt om te overnachten. We hebben diverse glaswinkeltjes annex fabriekjes bekeken en er zijn werkelijk mooie

kunstwerken bij maar vaak gaat ook bij deze mensen de fantasie een beetje te ver en wordt het een en al kitch. Maar praat je over kroonluchters dan waren het ook wel gigantische en onbetaalbare exemplaren die je thuis echt niet kunt ophangen of je moet zelf toevallig kasteelheer zijn.

Voor 5 euro krijg je een demonstratie hoe iemand met hele dikke wangen een klonter vloeibaar glas tot een vaas omtovert. Ook hier weer leuke grachtjes met aan weerszijden gezellige terrasjes waar we even neerploften en wat dronken.

Hier hebben we nog gezellig gebabbeld met mensen uit Zuid-Afrika die een tour door Europa maakten en het heerlijk vonden om met iemand die uit de buurt van Maastricht komt over Andre Rieu te praten.

Zei waren toevallig onlangs bij een van zijn concerten in DURBAN geweest.
Zij vonden Andre: ďbaaie goedĒ en zo vonden het zo fijn dat hij :Ē plat op de aarde Ē was gebleven. Europa vonden ze te gek en vooral het veilige gevoel vonden ze heerlijk. Het was even gezellig kletsen omdat wij ook in Zuid-Afrika geweest zijn.

Opera op het St Marcoplein.
Een leuke belevenis was toch wel het bezoeken van een opera. Wij bezochten het Concert OMAGGIO a ANTONIO VIVALDI.
In het Ateneo di San Basso - Piazza San Marco Waar we enorm van genoten , we zaten in de 2e rij en konden de optredende zangers bijna aanraken. Hun stem was glashelder en zeer hard.

Er werd muziek van Vivaldi , Verdi, bizet, Puccini en Donizetti gespeeld. O.a ook Le Quattro Stafgioni ( Four seasons ).Wij zijn niet direct Operaliefhebbers maar het bezoeken van dit spektakel hoorde toch wel een beetje bij het decor van deze stad en omgeving. Het liefst hadden we natuurlijk het Carnaval meegemaakt.

Wij zaten wel een beetje in de rats hoe we nu het beste thuis konden komen na de voorstelling want onze bus die voor de deur van ons hotel stopt maakte zijn laatste rit om 21.15 uur dus moesten we voor een alternatief gaan. Taxi? Een andere bus? Of met de trein?
Gelukkig gingen de bussen richting Mestre wel dag en nacht en hebben we die genomen. We wachtten in Mestre gewoon tot we iets zagen dat ons bekend voorkwam en hebben toen maar op Rode knop gedrukt. Na een 20-tal minuten lopen waren we in

ons Hotel.Retorno ollandia.

Vandaag gaan we aan de terugweg beginnen via Zwitserland met en overnachting in Freiburg ( zur Sonne).
Onderweg zijn we nog even lekker gaan eten in een Zwitsers dorpje Brissago dat om zijn grotten bekend staat. We hebben hier heerlijk op een terrasje gegeten.

Een stuk verderop hebben we de Autobahn nog even verlaten en zijn bij een vliegveldje langs de weg even gaan kijken naar de verschillende toestellen die daar opstegen.

Allerlei Oldtimers gingen daar de lucht in en ook werd er met toestellen gevlogen waar mensen boven op de vleugels stonden. Erg indrukwekkend.

In tegenstelling met de heenweg rijden we nu in Prachtweer. Via Milaan en de Brennerpas rijden we op ons gemak tot Freiburg.In ons hoteltje treffen we nog mensen uit Almere met een klein kindje dat autopech heeft en door Zwitserland al 4 liter

koelvloeistof hadden bijgevuld.

Daar ze heel slecht Duits spraken hebben we nog even voor tolk gespeeld met de ABSCHLEBDIENST die hun auto naar de Skoda dealer zou brengen. Een geluk bij een ongeluk was dat ze voor het eerst in hun leven een reisverzekering hadden afgesloten. We hebben wel nog gezellig samen gezeten en op het terras heerlijk gegeten

Na ons ontbijt tuffelden wij over de Deutsche Autobahn op ons gemakje naar huis. Het was een fijne vakantie, zonder pech, vriendelijke Italianen, lekker eten en een Toscane en VenetiŽ dat een heel fijne indruk heeft achtergelaten. 
 


Meer info over deze reis op de website van Ton en Ria

Terug naar de startpagina van ItaliŽ

Ton en Ria