Amerika - Mexico - Mexico en Belize - Tulum - Playa del Carmen

Mexico
Tekst en foto's: Sammy Tempels
Reistijd: augustus 2010

 Tulum - Playa del Carmen

 

     
 
Tulum
Belize zit erop en de eigenlijke reis begint ook stilaan de schuiven maar we hebben toch nog enkele mooie dagen te goed! De boot naar het vasteland vertrekt stipt om 7.00u. Het is trouwens opvallend dat alles hier stipt vertrekt, buiten een occasionele vertraging van enkele minuten hebben we hier nog geen lange wachttijden meegemaakt. Je zou iets anders kunnen verwachten in Latijns - Amerikaanse landen.
 
De overtocht verloopt prima en tot onze grote opluchting staat onze huurwagen nog steeds met alle wielen en alle andere onderdelen op de parking waar we hem drie dagen geleden hebben achtergelaten. In Belize city rijden we even verkeerd maar al gauw zijn we op weg naar de grens.

Even verder staan er twee agenten midden op de rijweg. Ik denk dat er een wegcontrole is, rem af en één van de agenten komt naar voor. Ik open mijn raam en de man vraagt waar we heen moeten. Als hij hoort dat we richting Mexicaanse grens rijden blijkt dat dit geen verkeerscontrole is maar de twee hun dienst er op zit en dat ze op zoek zijn naar een lift.

We durven niet weigeren en de twee agenten stappen in. Heel even ben ik ongerust want we nemen toch maat twee vreemde mannen mee die bovendien duidelijk een pistool bij hebben.


Maar snel begint er een gesprek en een beetje later lijkt het wel of we een gratis gids mee hebben. We krijgen informatie over het land, de politiek, veiligheid en andere dingen die je als individuele toerist misschien minder snel oppikt.
 

Meer dan een uur later zetten we de agenten af in hun dorp en rijden we naar de grens.

De formaliteiten nemen deze keer veel minder tijd en moeite in beslag. Een paar vluchtige controles van de papieren, enkele keren de koffers open en we zitten terug in Mexico.

We nemen de weg van Chetumal naar Tulum en komen aan de linkerzijde een open wegrestaurant tegen. We hebben honger na de overtocht en bestellen één van de lekkerste maaltijden die we deze reis krijgen. In Mexico kan je dus heel lekker eten langs de weg.

De weg naar Tulum is verassend lang en de rit is zwaarder dan verwacht.

We bereiken echter ons hotel in Tulum zonder problemen en zijn onmiddellijk enthousiast over onze volgende verblijfplaats. We logeren in een bed & breakfast wat op zich al redelijk speciaal is in Mexico en zeker in een toeristische plaats als Tulum.
 
De Casa Amor Del Sol is een mooie villa met slechts twee kamers. De tweede kamer is momenteel niet bezet dus we hebben het rijk voor ons alleen. De b&b is eigendom van een iets ouder Amerikaans echtpaar, Diane en Phil, die ons vriendelijk verwelkomen.

We krijgen een rondeleiding en ons enthousiasme groeit met de minuut. De kamer is groot, prachtig ingericht met veel oog voor detail en vooral het kingsize bed zal deugd doen na alle smalle bedjes die we de laatste tijd gehad hebben. In de gang staan cd’s, er hangt een grote flatscreen tv en op het terras staat een kleine koelkast waarin onze welkomstdrankjes zitten. Schol!

We hebben een groot terras dat uitkijkt op het zwembad met daarachter de ongerepte jungle.


Het zwembad ligt in de schaduw van de bomen dus het is er altijd lekker koel en aangenaam. Alles is aanwezig: wil je naar het strand of een andere uitstap kan je zowel een frigobox, snorkel, luchtmatras of andere dingen meenemen die aanwezig zijn voor de gasten. Het beste is echter de tweede verdieping.
 

Hier staat een grote jacuzzi. Wanneer je hierin zit heb je vooraan zicht op de azuurblauwe oceaan terwijl je achteraan uitkijkt over de toppen van de jungle. Onvergetelijk!!!

Het is prachtig om de zon te zien ondergaan wanneer je hier in het zalig hete water zit. Dit adres is het beste wat wij in Mexico gehad hebben en zelfs één van de betere ooit! Een echte aanrader!!!

We duiken het zwembad in, gaan uiteraard in de jacuzzi en daarna gaan we eten. De b&b ligt aan een gravelweg en vlak naast een mooie cenote.

Hier staan verder geen hotels, enkel een paar schandalig grote villa’s van steenrijke Amerikanen maar toch is de ligging ideaal.

Je hebt de zee, de natuur, de cenote en in dezelfde “straat” is er een klein winkeltje, een pizzeria en een restaurant met terras aan het strand. Het eten is matig en de bediening nog matiger, we worden vriendelijk verzocht om na het eten ons drinken uit te drinken en te vertrekken. Blijkbaar heeft de uitbater een lange zware dag achter de rug.
 
Het ontbijt in Mexico is, op een enkele uitzondering na, nog niks speciaals geweest maar dat is zonder Diane gerekend. Op het afgesproken uur (dat je zelf bepaalt) komt ze op de proppen met vers fruitsap, yoghurt en koffie.

We zitten op het terras buiten en genieten ervan. Na het voorgerecht komen er verschillende soorten zelf gebakken pannenkoeken op tafel. Elke pannenkoek heeft een andere, superlekkere vulling! Banaan, aardbeien, zure room... voor elk wat wils en wanneer ze dan ook nog aankomt met lekkere speklapjes weten we dat dit verblijf een aanslag op onze lijn wordt, en dan moeten we hierna nog drie dagen all-in doen!

We blijven lekker zitten en maken een aangename babbel met onze gastvrouw/heer. Phil vraagt ons om een uur of tien deze avond even op zijn deur te komen kloppen want hij heeft nog een kleine verassing voor ons.


We gaan schildpadden kijken... We stellen verder geen vragen en vertrekken naar de ruines van Tulum. De vindplaats en ruïne ligt ongeveer 4km van Tulum dorp en dateert van rond 1200 n chr. Wanneer je Palenque en Chitzen Itza gezien hebt is deze ruïne eigenlijk een niemendalletje maar de ligging maakt alles goed.
 
De ruïne ligt op een rotswand boven de azuurblauwe Caribische zee. En wanneer ik zeg azuurblauw dan bedoel ik... Zelden blauw zo azuur gezien!

De mooi aangelegde tuinen en wandelpaden waar tientallen leguanen rondlopen, de ruïne en vooral het schitterende water maken van deze uitstap een absolute “must”. Eén gouden tip: neem voldoende water mee want het is hier snikheet!!!

Na de ruïne rijden we naar Tulum playa. Tulum playa is gewoon de hotel- en strandzone zoals we ze gezien hebben in Cancun. Toen Cancun, vroeger een rustig vissersdorp, werd overspoeld door toeristen begon de wildgroei van luxeressorts. Toen Cancun vol zat was Playa del Carmen aan de beurt. PDC is nu ook razend druk en dus beginnen de, voornamelijk Amerikaanse investeerders, hun blikken te werpen op Tulum.


Ook hier is het water en het strand van een onaardse schoonheid en zoals we merken zijn de grote ressorts klaar om de duizenden toeristen te ontvangen. De hotelzone is niks meer dan een lange smalle weg waar je het ene ressort naast het andere hebt, onderbroken door een bar, café of restaurant.
 

Het strand en het water zie je niet want alles is al omheind terwijl dit eigenlijk verboden is. Je kan uiteraard je wagen parkeren en in één van de hotels of bars iets gaan drinken waarmee je automatisch toegang tot zee en strand hebt. Het strand is wit, de zee blauw en het bier en de cocktails zijn lekker!

We bezoeken daarna nog even Tulum centrum waar niets te zien is. Enkele onbenullige winkeltjes, enkele internetcafés en enkele leuke restaurants waar we alweer lekker eten.

Om 22.00u gaan we Phil roepen en, terwijl we dachten dat we op excursie gingen, steken we gewapend met een kleine zaklamp gewoon de straat over.

Op het strand zoekt Phil ongeveer twee minuten tot hij ons op een bewegend voorwerp wijst dat langzaam uit de zee komt.

Het blijkt een zeeschildpad te zijn die op het strand haar eieren komt leggen. Pas nu zien we de enorme putten die overal op dit deel van het strand zijn. Blijkbaar zijn die gegraven door de schildpadden om hun eieren te komen werpen en nu is de gepaste “werp-periode”.
 
We plaatsen ons iets verder naar achter zodat het dier geen last van ons heeft en bekijken met verbazing de werkzaamheden van de schildpad. In het donker en alleen op dit verlaten strand zien we bij het licht van de volle maan hoe het dier meer dan een uur zand opgooit en wroet en wringt in de enorme put dat hij heeft uitgekozen.

Phil zegt ons stil te blijven tot de eieren geworpen zijn maar wanneer het dier meer dan een uur later uit de put kruipt mogen we een stapje dichter zetten.

Het dier heeft zijn eieren gelegd en is op de terugweg naar zee. Stap voor stap komen we dichterbij en zijn enorm onder de indruk van de grootte van dit dier. De schildpad zelf heeft niet de minste last van ons en sleept zichzelf kalm richting Caribische zee.


Ondertussen zijn we het dier zo dicht genaderd dat we het zouden kunnen aanraken. Het zwemmen met walvishaaien, verpleegsterhaaien en roggen was speciaal maar deze onverwachte gebeurtenis moet hier, wat mij betreft, niet voor onder doen. Phil gaat terug naar huis en wij blijven nog even zodat we later nog een dier volop zand uit een put zien gooien waarna enige tijd later een ander soort schilpad zich gewillig laat bewonderen.
 

Onnodig te zeggen dat Largo dit prachtig vond en ook wij waren in de wolken van deze, niet geplande, belevenis. Het dichtbij naderen en het moment dat het dier terug onder water verdwijnt blijf nog lang nazinderen. Het zijn deze dingen die een reis door Mexico onvergetelijk maken, meer dan de luxe ressorts, hotels en bars!

De dag erna praten we uiteraard met Phil over onze belevenissen bij alweer een uitzonderlijk lekker en uitgebreid ontbijt. Deze keer is er na het fruit, de yoghurt en de koffie een Mexicaanse omelet. Zeer lekker!

We vertrekken naar Akumal wat slechts een 15min rijden is. Akumal is bekend om zijn prachtige baai die afgesloten wordt door een koraalrif. Ongelooflijk maar waar: de toegang is hier gratis!

We krijgen eerst een videofilmpje te zien over het behoud van het koraal en daarna kunnen we vrij rondlopen en zwemmen en snorkelen. Het water is alweer zeer helder en wanneer we net in het water zitten doet Anouck me teken om tot bij haar te komen. Onder ons zwemt een reuzenschildpad die rustig de planten en het gras van de bodem graast.
 
We hangen zeker een kwartier boven het dier dat niet de minste aanstoot neemt aan onze aanwezigheid. Blijkbaar hebben we veel geluk want later zien we enkel nog een paar vissen tijdens deze snorkeltrip.

Na de middag gaan we naar Playa del Carmen. PDC is een gezellig dorp maar word overspoeld door massa’s toeristen. In de namiddag is het hier nog gezellig en niet overdreven druk. We wandelen rond, bekijken de vele winkels, juweliers, bars en restaurants en eten een zeer matige maaltijd.

De sfeer doet hier al een stuk “kunstiger” aan en ook het soort toeristen dat hier rondloopt hebben we al sinds Cancun niet meer gezien. Vrouwen lopen opgemaakt en behangen met juwelen door de straten terwijl de heren met hun zonnebrillen en moderne haarcoupes stoer rondkijken. Ook komen we de eerste keer tijdens deze reis zeer vuile toiletten tegen, uitgerekend hier!


De verkopers roepen allemaal om het hardst om hun waren te verkopen en ook de eerste bedelaars doen hun intrede. PDC is leuk om eens te bezoeken maar voor ons was één dag (eigenlijk een halve dag) genoeg!
 

De kilometers terug naar Tulum lijken in het donker een stuk langer dan daarnet maar we komen ongedeerd aan, net op tijd voor een groot onweer losbarst. Schilpadden kijken zit er door de duisternis en het rotweer vanavond niet in. Spijtig!

Playa del Carmen
Vanmorgen opgestaan met een beetje een speciaal gevoel. Het ontbijt was weer super maar toch smaakte het iets minder als de vorige. Niet alleen moeten we vandaag deze geweldige b&b met zijn vriendelijke gastheer/vrouw verlaten maar ook beginnen we al aan onze laatste etappe van deze reis.

We hebben nog 3 dagen PDC te goed. We verblijven deze laatste drie dagen in een all-in ressort: het Occidental Xcaret!

Het hotel hoort bij het bekende themapark Xcaret wat we vandaag (om Largo  een plezier te doen) gaan bezoeken. We nemen afscheid van Diane en Phil en rijden in een 40min naar het themapark.
 

De veel te dure kaartjes hebben we reeds gekocht bij de ruines van Tulum (186USD) dus we zijn snel binnen in het park. We wandelen het park binnen en genieten van de mooie natuur. Eén van de eerste attracties die we tegenkomen is een boottocht die er zeer leuk uitziet in de brochure. In werkelijkheid is hij saai en zeer kort.

De attractie waarvoor ik zelf wilde komen is de fameuze rivier waarin je kan snorkelen tussen rotsen en mangroves en waar je verschillende vissen in het kristalhelder water kan zien. Zo ziet het er in de brochure toch uit!

In werkelijkheid moet je met een veel te grote zwemvest beginnen aan een worstelwedstrijd want je gaat te water samen met ongeveer 150 andere mensen. Iedereen word bevangen door het ijskoude water dus spartelen we allemaal dat het een lieve lust is.

Ik krijg ongeveer alles op mijn kop van voeten, benen, handen en nog andere lichaamsdelen van mijn mede snorkelaars behalve mijn snorkel. Wanneer we uiteindelijk wat verder zijn en alles iets rustiger is geworden zet ik eindelijk mijn snorkel op om te merken dat er niks in het water te zien is. De tocht is lang en ondanks de mooie omgeving is ook dit een teleurstelling. De restaurants in dit park zijn duur, de lagune en het strand zijn mooi maar dat zijn ze overal in Mexico en daarvoor hoef je geen dure entree te betalen.
 
Wil je duiken met een speciaal pak of zwemmen met dolfijnen moet je nog een flink pak bij betalen. Voor het zwemmen met de dolfijnen word 55USD/pp gevraagd. We zien de toeristen allemaal samen in het water liggen bij enkele dolfijnen en zijn blij dat we dit niet meer hoeven te doen. Voor 55USD heb je een volledige dagexcursie inclusief snorkeltrips en lunch!

We wandelen verder en zelfs Largo krijgt het gevoel dat dit een tegenvaller is. Een kind dat een thema(pret)park niet leuk vindt???

Het zegt genoeg. Alles is ongelooflijk fake. In de vlindertuin is een waterval waar mensen zich verdringen om een foto te nemen en iets verder is er zelfs een kopie van de zocalo van Merida en ook daar maken de fototoestellen en camera’s overuren.


Eigenlijk moet je niet rondtrekken om met foto’s van Mexico naar huis te gaan. We gaan nog in de grote toren die bovenaan draait zodat we een mooi uitzicht hebben op de omgeving en zelfs het eiland Cozumel kunnen zien en veel vroeger dan verwacht verlaten we het park en rijden de 5min naar ons hotel.
 

De receptie is enorm en de rest van het hotel blijkt dit ook te zijn.

In het hotel is zelfs een rivier, die begint binnen naast de receptie, waar je de boot kan nemen naar het themapark. De zwembaden zijn groot, mooi en er zijn er vooral veel.

De kamers zijn mooi en de verschillenden restaurants zien er dik in orde uit. Ik ga alvast op zoek naar de poolbar (de Cuba-libre, whiskycola, pinacolada en wodka-rum zijn hier lekker).

De volgende dagen gebeurt er veel maar weinig waar we over kunnen schrijven: we rusten, drinken een cocktail, zwemmen, lezen, drinken een cocktail, zwemmen nog wat en drinken een... en dit drie dagen lang!!!

Cancun – Amsterdam
Einde van een zeer mooie reis. We rijden de laatste rit terug naar waar we meer dan drie weken geleden vertrokken zijn. We lopen nog even rond in Cancun en leveren onze huurwagen in waarna we naar de luchthaven gebracht worden.

De vlucht vertrekt op tijd en de dag erna staan we werkelijk te beven van de kou in ons eigen landje. Dit is weer even wennen! Mexico was stukken beter dan verwacht en is zeker één van de landen waarvan ik zeg:

Hier kom ik ooit terug!!!!!
 

Hoogtepunten van de reis:

- ISLA HOLBOX
- MERIDA
- San Cristobal de las Casas
- Palenque
- Caye Caulker (Belize)
- Tulum
- Het lekkere Mexicaanse eten
 

 

 

Naar de weblog van Sammy


 
Sammy