Homepage

Namibië - Opuwo - Oshakati - Etosha
Tekst en foto's: Sammy Tempels
Reistijd: augustus 2007

 

 

Windhoek

Swakopmund

Opuwo. Himba's

Oshakati en Etosha

Caprivi strip - Okavango

Grootfontein


25 Augustus 2007: Opuwo-Oshakati.
Na ons bezoek en twee dagen in Opuwo heb ik spijt dat ik deze chaos moet verlaten! Alhoewel hier maar één straat is die naam waardig en in de stad zelf geen noemenswaardige bezienswaardigheden zijn zou ik hier best nog enkele dagen willen blijven.

Het dagelijkse leven in dit afgelegen deel van de wereld is zo speciaal en zo verschillend van onze wereld dat ik dit met spijt verlaat maar de reis moet verder gaan dus vertrekken we na het ontbijt naar Oshakati.
Oshakati ligt in "de 4 O's" regio en dit is het zakencentrum van Namibie. Verwacht hier geen grote steden of hoogbouw maar toch is dit het dichts bevolkte deel van Namibië. We vertrekken en tanken in Opuwo.
De jongen van de benzinepomp steekt het pistool in de tank, en na 60ND (0.60euro) valt de pomp stil en is de benzine op!


Tankstation in Opuwo

Gelukkig kunnen we nog een tijdje verder. De weg naar Oshakati is redelijk en vanaf Ruancana zelfs volledig geasfalteerd. We zouden eerst de Ruancana watervallen bezoeken maar er is ons gezegd dat die in deze tijd van het jaar droog staan en de moeite van de omweg niet waard zijn dus rijden we in één keer verder naar onze bestemming.


Oshakati Country Hotel

We checken in en hotel Oshakati Country Hotel laat niet direct een imponerende indruk achter. Oude en versleten kamers, slechte bedden en ongeïnteresseerde bediening maar ach...we blijven hier toch maar één nacht.

We vragen aan de receptioniste wat we nog kunnen doen vandaag en ze stuurt ons naar de Trade market. Blijkt dit een enorme gebeurtenis te zijn in deze regio waar een massa volk op af komt maar voor ons is dit niks meer dan een soort beurs of salon dat je bij ons wekelijks vindt. Commercieel en niks Afrikaans of lokaals.

We ondervinden wel nog eens dat het verschil tussen blank en zwart nog steeds niet weg is in zuidelijk Afrika!  Wanneer we staan aan te schuiven in een lange rij wachtenden, weer als enige blanken, komt er plots naast ons een bewaker die ons vraagt om langs die kant binnen te komen zodat wij, de blanken, niet moeten
aanschuiven! Natuurlijk weigeren we dit en wachten we netjes op onze beurt om binnen te komen onder de verbaasde blikken van de plaatselijke bevolking. Na een uurtje hebben we het hier wel gezien en stappen we terug in de auto. Oshakati heeft werkelijk niets te bieden maar dient alleen als tussenstop op weg naar Etosha. We bezoeken de plaatselijke markt, waar we
veel bekijks hebben en niet altijd vriendelijk worden nagestaard.
Oshakati staat bekend als de meest onveilige stad van Namibie en hier op de markt voel je dit ook! De vleesmarkt laat wel een bepaalde indruk achter.

Grote stukken vlees liggen op een stuk canvas op de grond, in het zand en stof, en zijn ofwel half afgebeten door dieren ofwel zitten ze onder de vliegen. De hoorns van de dieren en het vel/huid zie je nog liggen naast de slachtplaats midden op de markt. Hopelijk heeft het hotel zijn vlees niet hier gekocht want als westerse toerist ben je hier zeker niet tegen bestand.

We gaan dan ook voor alle zekerheid een stukje eten in de KFC. KFC is de "mc Donalds" van Namibië. We doen dit natuurlijk vooral om Largo te plezieren want die wil wel eens frietjes eten. Op de parking komt een jongetje naar mij en vraagt


De vleesmarkt van Oshakati

heel beleefd of ik geen eten heb voor hem. Mijn eerste reactie is hem afwijzen waarna de jongen teleurgesteld maar zonder aandringen terug gaat zitten op de grond. Ik bekijk hem beter en zie dat hij er echt niet goed maar uitgehongerd uitziet. Omdat hij niet naar geld vroeg en niet verder aandrong kan ik niet laten om hem een pakje frieten te kopen en ga het hem brengen op


Hier spelen de kinderen geen computerspel

de parking. Na onze maaltijd zit hij er nog en we geven hem nog een lolly en een flesje drinken waarbij zijn dankbaarheid groot is. Weer iemand blij gemaakt voor heel even. In het hotel kiezen we voor het buffet en zijn daar matig tevreden mee.

Maispap hebben we al eerder geheten maar deze is echt niet te doen. Gelukkig hebben we die frieten al binnen. In het hotel zijn naar het schijnt een paar zeer belangrijke en rijke gasten aanwezig en die hun kinderen hebben het formidabele idee om net naast ons te komen eten, spelen, lawaai maken, roepen, ruzie maken, vechten enz... We denken ach kinderen moeten toch iets doen maar vragen ons wel af waar die ouders zitten.

Die ouders dat zijn, zo blijkt later, die rijke, belangrijke gasten. Het wordt wel erg grof wanneer de kinderen hun vingers in hun mond steken en daarna in de

suikerpot van het buffet zitten! Dat wordt dus koffie zonder suiker straks. Het personeel durft hier niets op zeggen want de ouders zijn..... Wanneer er dan ook nog iemand passeert (geen gast maar gewoon een werknemer) en met zijn handen in het eten zit om er van te proeven hebben wij genoeg gezien en gaan naar onze kamer slapen. Dit is echter zonder die (rot)kinderen
gerekend. Die hebben besloten om samen een kamp te bouwen en daar hun gekibbel verder te zetten. Eén nadeel: hun kamp is naast ons kamp! Niet slapen dus. Het personeel is zo bang van deze mensen dat klagen niks helpt, uiteindelijk val ik rond half 1 toch in slaap.

Dit was de eerste dag van onze reis die een tegenvallende indruk nalaat, niet alleen het hotel maar ook de stad Oshakati kan je best proberen vermijden wegens niks te beleven en niet de moeite!

26 Augustus 2007: Oshakati- Etosha
Na het bezoek aan de Himba's moeten de volgende twee dagen weer hoogtepunten worden op onze reis. Etosha is één van Afrika's grootste wildparken en tevens één van de parken waar je meest dieren kan zien zowel in aantal als in


Oshakati

soort. Groot voordeel is ook dat je dit alles kan doen met je eigen wagen, dus niet onder begeleiding, maar volledig zelfstandig en op eigen tempo. We vertrekken uit Oshakati en na drie uur zijn we al aan de Namutomi gate. Vlak voor deze ingang van het park is rechts een wegje dat naar het Onguma Bush Camp loopt. Dit wordt ons volgende hotel voor twee dagen.

Op de weg naar het camp zien we plots twee giraffen naast de auto, verder zien we nog meer klein wild dus dit is een veelbelovend begin. We zien al giraffen en zijn niet eens het park binnen! We checken in en gaan onmiddellijk terug naar de ingang van het park. We schrijven ons in en betalen 170ND (17euro) voor drie personen+wagen.


Op 5 meter afstand....

Als je bedenkt dat dit de prijs is voor een enorm dierenpark in Afrika waar je vrij kan rondrijden wordt een kaartje naar de zoo bij ons wel heel duur. We rijden binnen en verbazen ons over het feit dat de dieren hier gewoon oversteken terwijl je komt afgereden. We moeten vertragen voor giraffen, everzwijnen, dik diks en net naast ons, op 5 meter afstand, staat een olifant rustig tussen de struiken.

We kopen even verder een boekje waarin alle dieren staan die hier in dit park te vinden zijn (36ND). Vooral leuk voor Largo zo kan hij deze twee dagen aanduiden en bekijken wat we allemaal gezien hebben.  

Veel dieren zijn voor ons totaal onbekend en dus maken ook wij gebruik van dit boekje. Onze eerste (halve) dag hier gaan we de rechterkant van Etosha bekijken en kiezen de richting van het plaatsje met de veelbelovende naam "Stinkwater".

We zien ongelooflijk veel kleine wild en giraffen, een paar olifanten en een enorm aantal zebra's en kudu's. Op het eind van de baan ligt een uitgedroogde waterplaats waar je vlakbij kunt rijden en op een bepaald moment staan we met de wagen echt midden de dieren.  Tientallen zebra's en kusu's staan rond de wagen en gaan opzij op het laatste moment om vlak na de wagen
weer terug op de weg te gaan staan. Enorme buffels liggen in de graskant te kijken en wrattezwijnen lopen door het gras. Discovery chanel op zijn best!

Ook het enorme aantal vogels in alle maten en kleuren zijn leuk om te zien. We genieten intens en het is dan ook vlug tijd om weer terug te gaan. Om 18.00 u moet iedereen het park verlaten. We gaan naar ons hotel (camp) en genieten van een uitstekende maaltijd.

Het restaurant is open aan alle kanten zodat je kan kijken naar de verlichte drinkplaats waar dieren komen... drinken natuurlijk (wat zouden ze hier anders doen?). Terwijl wij zitten te eten zie je de kudu's, springbokjes en andere Etosha bewoners rustig hun dorst laven. Onguma Bush Camp is een geweldig alternatief voor mensen met kinderen die niet in de campen in het park mogen overnachten.


Etosha bewoners lessen hun dorst

Prettig is ook dat je na een aantal dagen in Namibie steeds weer dezelfde mensen tegenkomt en ontmoet. Zo zien we hier in Onguma de Italianen weer waarmee we de Himba's hebben bezocht. Na een voortreffelijke maaltijd gaan we alweer tevreden slapen en kijken uit naar morgen. Morgen staat een volledige dag safari op het programma. Ik neem me voor morgen op zoek te gaan naar slangen (moeilijk), leeuwen en neushoorns. Later deze reis wil ik nog nijlpaarden en krokodillen zien.

27 Augustus 2007: Etosha.
Vannacht werd ik rond 2 uur wakker en kon de slaap niet meer vatten. Ik deed stilletjes mijn dikke trui aan, nam de zaklamp en

Onguma Bush camp by night 

ben naar buiten gegaan. In het pikdonker ben ik het uitkijkplatform voor de verlichte drinkplaats opgeklommen en ben stilletjes gaan zitten. Onbeschrijflijk welke geluiden je hoort 's nachts! Je hoort langs alle kanten geritsel, je hoort in de verte leeuwen brullen en olifanten.... wat doen olifanten eigenlijk? Toeteren?

Je hoort olifanten toeteren. Plots hoor ik iets aankomen, ik hoor zachte trage stappen op de stenen maar zie verder niets. Ik hou mijn adem in en ineens zijn ze er, twee giraffen die in het donker stilletjes komen drinken op enkele meters van mij. Ik zit hier volkomen alleen en kan perfect genieten van dit wonderlijke schouwspel.
Het is prachtig om zien hoe de dieren door hun lange poten moeten buigen om te kunnen drinken.  Interessant om zien is ook dat de ene giraf rechtop blijft en waakt terwijl de ander drinkt waarna ze omwisselen.

De stilte, het duister en het eenzame maakt dit een bijzondere ervaring. Na het ontbijt begint onze volledige dag safari. We zien enorm veel dieren. Bij de eerste waterplaats zien we een massa dieren, elanden, impala's, oryx, kudu, giraffen enz.... We verbazen ons over het spel dat drie hyena's spelen met de kleinere springbokjes. de hyena's sluipen dichter waarna de


Vlak voor onze auto

springbokjes in paniek wegrennen. De hyena's gaan daarop weer weg om een tijdje later via de andere kant terug dichter te komen waarna het ganse tafereel zich herhaalt. Ze zijn duidelijk maar aan het plagen want dit gebeurt zo verscheidene keren zonder dat ze ook maar aanvallen. Mooi om zien.

Bij de waterplaats "kalkheuvel" blijven we zeker een uur kijken! Een massa olifanten (misschien wel 30 dieren) is


Namibië's wildleven

aan het drinken en spelen in de modderpoel. Bij hen zijn een paar schattige kleine dieren.Vlak naast ons, echt op pakweg 10 meter, liggen twee leeuwen lui in het gras te slapen. Wanneer het iets te druk wordt gaan ze zich een paar meters verder leggen. We rijden verder naar Halali. We zien veel dieren maar rond het middaguur is het plots gedaan want het wordt redelijk warm nu.
We bereiken Halali, kopen iets te drinken en rijden naar "Rhino Drive". Het is mijn wens om hier een neushoorn te zien maar behalve slechte weg zien we hier niets.

Een eenzame slang kruipt de weg over maar daar blijft het bij. het wordt later en we rijden terug naar de eerste drinkplaats. Geen dieren deze keer maar wanneer we beter kijken zien we waarom: de twee leeuwen zijn dichter komen liggen bij de waterplaats en geen enkel dier durft in de buurt te komen.

Het park sluit om 17.30u en net wanneer we om 17.15 willen vertrekken komt er een kudde zebra's aangelopen. Ik denk meteen aan mijn maaltijd bij Joe's Beerhouse en denk dat die leeuwen dit ook wel zullen lusten maar Anouck wordt nu wel heel erg ongerust ivm het sluitingsuur. 
We vertrekken dan maar naar de uitgang. Het was een enorme leuke dag.


The King

 Je kan Etosha niet beter vergelijken als met een natuurdocumentaire. Alles wat je daarop ziet beleef je ook in dit formidabele park en dit alles zonder begeleiding, op eigen tempo en met je eigen vertrouwde huurwagen!


Geen behoefte om uit de auto te stappen......Indrukwekkend!!

Leeuwen vlak naast je, olifanten die op 5 meter van je wagen de weg oversteken en nog veel, veel meer. Natuurlijk moet je een paar regels in het oog houden: de maximum snelheid in Etosha is 40km. en het is ten strengste verboden om uit de wagen te stappen maar wanneer die olifanten of leeuwen zo dicht bij je zijn heb je daar weinig behoefte toe.
Op sommige plaatsen zijn hekken voorzien waarachter je een toilet vindt en waar je dan even de wagen kan verlaten, dat dit hek geen enkele invloed heeft op het gedrag van de dieren is duidelijk omdat sommige hekken en toiletten gewoon plat liggen en volledig afgebroken zijn.
Toch maar blijven uitkijken! Onvergetelijk en na de Himba's een tweede echte super-ervaring!


Naar de Caprivi strip 


Sammy

printversie

423.14.01.09