Europa - RoemeniŽ

RoemeniŽ
Tekst en foto's: Ron Messing
Reistijd: augustus 2010

 

 

     
 

Rondreis RoemeniŽ via het zuiden van Polen, Slowakije en Hongarije

Eerder dit jaar besloten we dit jaar met de auto een rondreis richting Roemenie te maken. Op een of ander manier had ik het idee gekregen om simpelweg het kasteel van Dracula eens van dichtbij te gaan bekijken en dat kasteel lag toevallig in Roemenie in het plaatsje Bran.

Overzichtskaart

 
   

De kortste route vanaf Eindhoven zou via Frankfurt, Wenen, Boedapest en Debrecen ongeveer 2.000 kilometer zijn en een dikke 20 uur rijden betekenen.

Een kortste route is leuk als je haast hebt, maar onze vakantie begint als we de deur achter ons dichttrekken en dus was de snelweg een leuk middel op een eindje in de goede richting te komen, maar ook niet meer.

Via allerlei internetsites met highlights van Roemenie en andere links, een lijstje van interessante plaatsen en streken opgesteld en stuk voor stuk in Google Maps geplakt om te kijken wat er zo ongeveer in de richting van Bran zou liggen.

Je komt er dan al snel achter dat je een deel van het land over zal moeten slaan omdat anders 3 weken niet voldoende is om ťn te rijden ťn dingen te bekijken.


Met zín tweeŽn bij Casa Elvira in Vama

Wij besloten de West- kust en alles onder de bergketen tussen Brasov en Timisoara over te slaan; daar viel ook de hoofdstad Boekarest onder. Dit zou tenminste 1200-1500 kilometer en 30 tot 40 uur rijden schelen.


Bad Muskau  Muskauer Park

Na veel knippen, plakken en schuiven kwam de route die we zouden volgen ongeveer vast te staan. Via de snelweg richting Berlijn, vanaf Potsdam zoveel mogelijk de snelweg af naar het Zuiden van Polen.

Daarna via Krakow de hoge Tatra in richting OekraÔne en via Slowakije naar het Noordwesten van Roemenie. Hier zouden we bij Satu Mara de grens over gaan om daarna de bergketens aan te houden in oostenlijke richting tot Voronet. Daarna zakken we af  richting Brasov en via de Transfăgărăşan uiteindelijk richting Timisoara terug in westelijke richting. De rest van de terugweg zouden we laten afhangen van hoe lang we in Roemenie bleven; het weer en de zin op dat moment.
Hieronder een beschrijving van wat uiteindelijk 3 prachtige weken werden waarbij de kilometerteller in de auto ongeveer 6.400 kilometer opschoof. (dat had minder gekund)

Dag 1 - Vrijdag 6 augustus
Om niet direct met een hele lange reisdag te hoeven te beginnen zijn we vrijdagmiddag vertrokken richting Berlijn. Op 75 kilometer voor Berlijn ligt het plaatsje Netzen waar we aan de Netzener See een simpel hotel gevonden hadden. Slechts een paar kilometer van de snelweg aan een prachtig meer, waar het heerlijk wandelen is en waar je ook een rondvaart op zou kunnen maken. Mooie locatie voor uitstapjes naar Berlijn, Potsdam, Maagdenburg of het Spreewald.

Dag 2 - Zaterdag 7 augustus
In de morgen via het mooie Spreewald in zuidoostelijke richting gereden meteen weg van de snelweg. Ons eerste doel is Bad Muskau aan de Poolse grens. Hier was door vorst Hermann von PŁckler tussen 1815 en 1844 een enorm park aangelegd, geheel in Engelse stijl. Het is een prachtig park met enorme bomen, een waterpartij en riviertje.

In het DDR tijdperk was het park in verval geraakt, maar sinds 2004 staat het park op de werelderfgoedlijst van de Unesco. Je kunt er ook fietsen huren zodat je makkelijker een groter stuk van het park kunt bezoeken.

Tijdens ons bezoek kleurde de lucht langzaam zwart en besloten wij (net op tijd) het dorp weer op te zoeken waar we onder het genot van een kopje koffie en


Het kasteel / restaurant in het Muskauer park

een broodje de enorme hoosbui over ons heen konden laten komen. Na de bui verder gereden richting Polen en bij Podrosche de Poolse grens overgestoken. Behalve dat de wegen onmiddellijk veranderden van een mooie binnenweg naar een ramp, merk je daar overigens niets van. We moesten richting Jelenia Gora waar we bij Karpacz een kamer hadden gereserveerd. Net na Luban ging het mis en goed ook. De grote doorgaande weg bij


Niet helemaal helder water

deze plaats bleek geblokkeerd omdat het rustige kabbelende beekje was veranderd in een kolkende watermassa die over wegen en bruggen spoelde.
Wij zijn achter enkele lokale bewoners aangereden een binnenweg op, in de hoop nog weg te kunnen komen.

Binnen de kortste keren stonden we met 4 wielen in 20-25 cm water en dat water bleef stijgen.


Van stroompje naar bruut geweld in no time

Terug was geen optie dus verder proberen; dat goed ging tot we in een dorpje kwamen waar het water letterlijk tot boven de ramen stond en mensen  volop met zandzakken aan het slepen waren. Hier leek het echt dood te lopen totdat een politiebusje achter een schuur een soort zandpad op ging. Wat zij met een busje kunnen, kunnen wij met een normale auto ook, dus er


Oswicim / Auschwitz Polen

achteraan. Op die manier zijn wij en een aantal anderen die nog achter ons aan reden het dorp uit, de heuvel op gekomen. Je probeert toch je auto te redden, maar fotoís maken van die ellende leek ons niet gepast.
Uiteindelijk via een paar ďValkenburgĒ- achtige plaatsjes in Karpacz aangekomen.

Een grappig maar wel erg toeristisch plaatsje waar je prima de Poolse sfeer kunt proeven en waar het op zich goed toeven was.

Dag 3 en 4 - Zondag 8 en maandag 9 augustus
De volgende morgen doorgereden richting Krakow en ons verbaasd over de enorme kasteelachtige hotels die je in de onmiddellijke omgeving van Jelinia Gora tegenkomt. Hotels waarvoor je tot 250 Euro of meer per nacht voor kwijt bent.
Een schril contrast met de 30-35 Euro


Zonder commentaar

waarvoor je ook een prima hotelkamer kunt vinden voor 2 personen, inclusief een uitgebreid ontbijt en (zoals later bleek bijna overal) gratis en voor niets internet, handig als je telkens 2 tot 3 dagen vooruit wilt boeken. We hebben op dit traject de snelweg zoveel mogelijk aangehouden omdat we er net voor de vakantie achter kwamen dat vlakbij Krakow het plaatsje Oswiecim ligt,


Krakau - Overstappen graag...

bij ons ďbeterĒ bekend als Auschwitz. Niet echt een vakantiebestemming maar als je in de buurt bent zou het toch vreemd zijn dit verschrikkelijke stuk van de Poolse geschiedenis over te slaan.

Het was een van de weinige plaatsen deze rondreis dat we behoorlijk wat buitenlanders tegenkwamen. Italianen, Fransen, Duitsers, maar ook grote groepen IsraŽliŽrs die met een soort schoolreis bezig waren.

De rondleidingen zijn perfect geregeld, het is niet bepaald een plaats om luid pratend grote groepen rond te leiden dus krijgt iedereen een koptelefoon en als je binnen 25 meter van de heel rustig pratende gids blijft, kun je alles prima verstaan.

De rondleiding zelf duurt wel enkele uren waarbij je alle verschrikkingen die je natuurlijk al lang kent, toch op een heel andere manier tegenkomt.

Het woord dat dit bezoek het beste omschrijft is indrukwekkend, erg indrukwekkend. Daarna doorgereden naar Krakow waar we op aanraden van een paar Poolse vrienden van mijn vader een pension geboekt hadden midden in de stad, tegen de oude Joodse wijk aan en op 10 minuten lopen van de binnenstad. De auto konden we recht voor deur kwijt, geen parkeergarage,
geen parkeermeters, geen wielklemmen, gewoon parkeren en laten staan.Krakow zelf vonden wij een geweldige fraaie stad, veel historie, grote gebouwen, mooie parken, een soort park rondom het hele centrum en een geweldige binnenstad.

De beste omschrijving is misschien wel Parijs in het klein, want alles is prima te belopen. De vorige paus heeft hier ook heel wat voetstappen liggen en daar word je hier en daar aan herinnerd. Voor de avonturiers onder ons die met een klein koffertje in de hand de binnenstad in trekken op zoek naar een kamer, voor 60 Plz (15 Euro) vind je een kamer met jacuzzi, flatscreen; wifi etc. en dan zijn ze ook nog blij dat ze de kamer kunnen verhuren.

De binnenstad zelf bruist van het leven, met vele, vele restaurantjes, terrasjes, levende standbeelden en kroegjes in verborgen nissen tussen de gebouwen in.


Het centrale plein midden in Krakau

Wij hadden hier eigenlijk wel langer willen blijven maar gaan nog wel eens terug met vrienden en voor zover ik het tot nu toe vergeten ben te zeggen, de mensen zijn overal enorm aardig en hulpvaardig. Kleinigheidje: ook verontreiniging met graffiti zijn we hier niet veel tegengekomen, blijkbaar heeft men nog respect voor andermans eigendom.


Dag 5 - Dinsdag 10 augustus
Vanuit Krakow zijn we verder gegaan richting Zakopane maar niet voordat we de Wieliczka Salt Mine hadden bezocht. Deze mijn ligt op een kwartiertje rijden vanuit het centrum van Krakow en produceert al honderden jaren zout. Gelukkig waren we vroeg, want als je later komt, loopt het goed vol (bussen vol) en kan de wachttijd aardig oplopen.

Wij hadden daar tegen openingstijd totaal geen last van en met een klein groepje gingen we met de Engelstalige gids mee, die in perfect Engels haar verhaal deed en ze had er  duidelijk lol in of kon erg goed toneel spelen.

Een fors aantal trappen af, een kleine 70 meter naar beneden, geen probleem, alleen herinnerde ik me dat mijn 79 jarige vader diezelfde trappen ook af moest.


Bewegwijzering Kazimierz (oude Joodse gedeelte)

Daarna volgt nog een uitgebreide rondleiding waarbij beelden uit zout, wanden uit zout, vloeren uit zout tot een enorme kerkzaal met altaar, beelden en wat niet meer en ook hier alles zout.... Echt leuk om te doen en interessant. De echte mijnwerkerslift terug naar boven is ook een attractie op zich. Het liftje (3 etages) dat gebouwd is op een stuk of 8 magere mijnwerkers wordt met 8    .


Grote zaal zoutmijn

toeristen gevuld waarna de deurtjes die naar binnen sluiten nog even dicht moeten. De uitdrukking als haringen in een ton....

Na de mijn heerlijk via de heuvels en bossen richting Zakopane, het wintersportplaatsje bij uitstek in de hoge Tatra tegen de Slowaakse grens aan. Dit is echt Valkenburg ten top, leuk om even rond te lopen, wat te drinken maar voor ons geen bestemming om te blijven. Via een voor enkele autoís bedoelde binnenweg (de normale weg bleek ineens afgesloten omdat men er aan het werk ging), richting Lapsze Nizne.

Dat alles vast liep was te verwachten, bussen en vrachtwagens op een binnenweggetje van nauwelijks 2 meter breed, dat gaat mis. Keren en wegwezen, dan maar met een omweg, tijd zat en je ziet nog eens wat.
De kamer die we geboekt hadden bleek achter de supermarkt en het restaurant
te liggen, een supermarkt met aangepaste openingstijden, open 05.30 uur (nee geen grap). Onze kamer met prachtig uitzicht op de heuvels en enkele boerderijen had een mooi balkon en wederom wifi. Goed om contact te houden met het thuisfront want daar waren ze na de televisiebeelden over het watergeweld in Zuid Polen Duitsland er niet helemaal gerust op dat alles goed

ging. De plaats zelf leent zich voor aardige wandelingen de heuvels in en als je een paar kilometer verder bij het stuwmeer van Jezioro Czorsztyńskie gaat kijken zijn de mogelijkheden legio.

ís Avonds eten in het restaurant en toen bleek dat de receptionist die perfect Engels sprak wel de enige was en de kaart alleen in het Pools omschrijvingen bevatte van wat er te bestellen was. Net toen we dachten :Ēnu gokken we maar watĒ, stond er een man op die naar ons toekwam en in het Nederlands met een behoorlijk Amsterdams accent vroeg of hij kon helpen.

Het bleek een Pool te zijn die al 18 jaar in Nederland woonde. Zo zie je maar, als de nood het hoogst is, is de redding nabij.

Dag 6 - Woensdag 11 augustus


Heerlijk balkon in Lapsze Nizne

Van Lapsze Nizne naar Zagorz maar dan toch anders. In de morgen eerst even het meer van Jezioro Czorsztyńskie bewonderd in de ochtendnevel en dan de weg vervolgd in de richting van Bardejov in Slowakije. In deze streek kun je op veel plaatsen met houten vlotten de rivier afzakken of raften. Een heuvelachtige streek met prachtige bossen maar geen hoge of ruige bergen, erg


Bardejov - Centrale plein sinds 1641

vriendelijk allemaal en goede wegen.

De eerste plaats waar een tussenstop maken is Bardejov, je parkeert je auto aan de rand van de stad net onder de stadswal en met een wandeling van enkele minuten, zit je midden in het historische hart van deze plaats met veel gebouwen die ergens rond 1650 gebouwd zijn.

Erg goed onderhouden; schoon en zeer uitnodigend om ergens op een terrasje neer te ploffen en je een heerlijke Italiaanse espresso van ťťn van de bekende merken te laten serveren en dat alles voor een habbekrats.

De plaats Bardejov zelf is opgenomen op de Unesco World Heritage lijst, wat voor ons dan ook de rede was deze plaats in de route op te nemen. Midden op het centrale plein in de stad staat de St.Aegdiuskerk, een kerk voor het eerst
genoemd in stukken in 1247. In de loop der tijd is de kerk wel diverse keren aangepast. Rondom het plein staan diverse huizen in de Renaissance en de Gotische stijl. Het oude stadje zelf is in de 14e en 15e eeuw ommuurd om het te beschermen, het is

een van de best bewaard gebleven fortificaties in Slowakije. Als je tijd genoeg hebt (of te wel beter bent geÔnformeerd dan wij) kun je de dag makkelijk relaxed afsluiten door gebruik te maken van de Spa in het 2,5 kilometer verderop gelegen Bardejovskť Kķpele.

Het gebouw zelf dat ook nog een museum bevat, ziet er uit als in een sprookje.

Wij zijn vanaf hier doorgereden naar de Poolse grens waarna het de bedoeling was om ergens in de buurt van het Jezioro Solińskiemeer vlakbij de OekraÔense grens te overnachten. 
Eenmaal over de grens en onderweg bleek de streek toch iets meer op Luxemburg te lijken dan ik gedacht had en met nog vele kilometers door de bergen in de planning in Roemenie besloten we de volgende grensovergang terug te pakken en al vandaag door te rijden naar


(H)eerlijke capuccino

Zemplinska Sirava meer bij Kaluěa in Slowakije en daar 2 in plaats van 1 nacht te blijven. Niet handig want het was een aardig stukje om, maar rijden om het rijden zagen we beiden niet zo zitten. Thuis had ik op Google maps gezien dat er een landtong tot


Uitzicht over het meer van Kaluza

ver in het meer reikte en dat er precies op het einde nog een hotel lag, ondanks dat ik op welke website dan ook, niets had  kunnen vinden.

Enkele uren later stonden we voor de deur en 2 minuten later hadden we zonder problemen een kamer kunnen regelen voor 2 nachten, en ook hier gewoon in het Engels en wederom free wifi.

Die dag verder lekker nog wat gezwommen, geluierd in het zonnetje en een heerlijk koud pintje naar binnen geslagen. Voor een Nederlander wel even wennen: de minimummaat voor een pilsje is overal 0,5 ltr dezelfde maat die wordt aangehouden voor de frisdranken

ís Avonds nog wat rondgekuierd en lekker gegeten bij een lokaal pension; ook in Slowakije verrassen de prijzen (en handig het zijn al meteen Euroís).
Met zijn tweeŽn een maaltijd met wat te drinken kan overal voor onder de 20 Euro en dan bedoel ik geen hamburger met friet.

Dag 7 - Donderdag 12 augustus
Een lekkere luie dag; na alweer 6 dagen veelal onderweg te zijn geweest en veel gewandeld te hebben vandaag even lekker onderuit. In de middag nog eens geprobeerd te waterskiŽn achter een jetski, dat ging op zich prima.

Maar 15 jaar en 20 kilo meer op de schaal zijn voor armen die het sjouwen verleerd waren en enkel het toetsenbord nog martelden, een zware beproeving. Na een minuut of zeven had ik het wel gehad, geen seconde rust en er alleen recht achter hangen is flauw

Er moeten wel bochten gemaakt worden. Achteraf had ik het houtje misschien beter tussen mijn tanden kunnen houden, dan had ik misschien weer een nek gehad.
Bij het Wifi punt hoorde ik ineens Engels, maar wel met een zwaar accent: Aussies, 2 jonge gasten die de halve wereld over reisden om overal in het


WaterskiŽn achter de jetski

profcircuit tenniswedstrijden te spelen. Deze week hier in Kaluza, vorige week Wenen en de week erna Enschede; zo zie je nog eens wat van de wereld. De heren waren al een maand of 3 van huis af en waren voorlopig nog niet van plan om de terugreis te gaan plannen. ís Avonds maar weer eens terug gegaan naar dat leuke restaurantje, de Ausies zouden meegaan, maar volgens mij had de vermoeidheid toegeslagen na de zoveelste wedstrijd bij temperaturen waar ze in grote delen van Europa jaloers op zouden zijn, dik boven de dertig graden, om te luieren niet verkeerd.
   

Routekaart

 


De grens over naar RoemeniŽ


        Ron